Geld (terug)verdienen door administratie

Gistermiddag was ik bezig met een stapel papieren weg te werken. Veel post dat ik ontvang belandt op een stapel; 'nog-weg-te-werken-post'. Rekeningen die binnen bepaalde termijn betaalt moeten worden vis ik er altijd meteen tussenuit, en leg ik bij mijn laptop (betalingsverkeer gaat immers voor een groot deel langs de digitale weg). En de overige post sorteer ik later.
Gisteren was dus zo'n 'sorteermoment'.
Ik liep meteen ook even een paar mappen na, wat moet erin blijven en wat is inmiddels erg verouderd?
De vele brieven stopte ik in de mappen (1 voor werk/belastingpapieren/e.d., 1 voor alles rondom mijn huis, 1 voor telefoon/internet/abonnementen, 1 voor verzekeringen, en dan nog op een paar plekken pensioen-opbouw-brieven.... Voor dat laatste ontvang ik dus in deze periode vooral brieven over: wat-is-de-stand-van-zaken-momenteel-in-pensioen-land??).
Tussen alle brieven vond ik een briefje met mijn reishistorie (chipkaart) en daarop had ik geschreven dat ik restitutie had aangevraagd, eind november.
Hmm.... heb ik die wel ontvangen?? (ik had mij in november eens bij de verkeerde chippaal uitgecheckt - zowel de NS- als de Syntus-palen zijn blauw/geel... en ik, met een slaperig hoofd en net uit de trein, maakte de fout door bij de verkeerde paal uit te checken)


Vervolgens checkte ik mijn bankafschriften (af- en bijschrijvingen). En zo kwam ik erachter dat:
a) ik inderdaad nog geen restitutie had ontvangen. Het ging om een bedrag van 20 euro dat onterecht van mijn rekening is afgeschreven. Ik heb meteen een zakelijke brief opgesteld en richting Syntus verzonden.
b) Het bedrijf waar ik mijn Hardloopagenda 2012 had besteld heeft 2x een bedrag van mijn rekening afgehaald...!? De 2e keer kwamen er zelfs 2 euro herinneringskosten bij. Dit bedrijf ontving dus ook een zakelijke brief van mij. 31,90 euro voor 1 agenda is een beetje èrg veel!! Ik vond het zo fijn dat deze agenda ook een loop-logboek gedeelte heeft, waarin je kan bijhouden hoeveel je per dag hebt gelopen (per week dus, voor mij ;-) ).
c) ik dacht dat ik geen doorlopende reisverzekering meer had. Maar, die heb ik nog wel... want er is in december 33 euro voor deze verzekering van mijn rekening gehaald. Goed, dan weet ik dat ook. En dan vraag ik meteen een pasje en polisblad aan, zodat de administratie in de map 'verzekeringen' ook weer klopt.

Terwijl ik, een beetje geïrriteerd ('doordat bedrijven fouten maken zit ik hier mijn tijd te verdoen aan het schrijven van zakelijke brieven met uitleg over hun fout en te smeken of zij mijn geld weer willen terugstorten...!'), de brieven zat te schrijven... bedacht ik mij later iets positiefs:
als het goed is ben ik er 36,95 euro 'rijker' van geworden door mijn administratie bij te houden!

En nu... een ander gedeelte bijhouden: mijn huis. Even stofzuigen, en straks komt mijn tante koffiedrinken. Gezellig!

Terugval

Ooohhh... wat is het toch irritant... om zoveel te willen - sta te popelen om lekker bezig zijn met alle dingen die ik zó graag doe - en het niet te kunnen. Ik heb al een tijdje een CVS-terugval. Bij CVS (chronisch vermoeidheidssyndroom) wisselen goede en minder goede (of véél minder goede) periodes elkaar af. Tenminste, bij de meeste mensen met CVS en ook bij mij.
Het ging een hele tijd goed. Dat wil zeggen, ik kon een heleboel doen en wist mijn energie goed te verdelen. Natuurlijk ook wel mindere periodes, maar die duurden niet lang. Hooguit een paar weken.
Nu ben ik aan het kwakkelen sinds ongeveer oktober. Toen ging het een beetje op en af. En vanaf eind november/ begin december heb ik heel weinig energie. Af en toe een opleving, en dan juich ik al stilletjes.... Maar even later is het weer mis.
Maar - positief blijven denken! - het is nìet he-le-maal mis. Ik kan mijn werk redelijk goed doen. Ik hoef mij niet ziek te melden - wel zet ik af en toe overuren in of schuif ik met uren (natuurlijk in overleg... ik heb niet het soort werk dat ik mijn uren zelf kan bepalen). Vaak ben ik wel of dezelfde avond of de dag erna totalloss. Het is maar goed dat ik alleen woon, dan merken niet zoveel mensen dat en geeft het niets als ik om 20:15/ 20:30 uur in bed lig.

Maar af en toe ben ik het behoorlijk zat. Dan wil ik gewoon afspraken kunnen maken. Nu ben ik daar even heel voorzichtig in, want ik kan afspraken nauwelijks waar maken. Ik wil erg graag tegen een aantal vrienden zeggen: "oh... zullen we gezellig ergens wat drinken en bijkletsen?" of: "zal ik nu eindelijk jullie nieuwe huis komen bekijken en je inmiddels behoorlijk bolle buik?" of: "zal ik nu eindelijk jullie huis komen bekijken en jullie dochtertje die ik al ruim een half jaar niet heb gezien?" (okee, dat lag ook aan andere omstandigheden - ze woonden tot eind oktober in Engeland). Maar nee, al die leuke dingen die ik zo ontzettend graag zou willen doen... die moeten wachten. Wachten tot mijn lichaam weer herstelt is. En wanneer dat is...?

Gelukkig heb ik samen met mijn huisarts besloten om medicatie in te nemen, zodat de kwaliteit van slapen beter zal zijn. Veel mensen met CVS, waaronder ik, hebben last van slaapstoornissen. Heel gek klinkt dat, want je zou denken... als je moe bent kan je toch juist heel goed slapen?? Nee, dus.

Ik ben nu een boek aan het lezen, "Wolfstijd". Geschreven door een vrouw die lijdt aan CVS, en telkens komt haar vader tussendoor aan het woord. Haar vader vertelt dan het verhaal zoals hij dat heeft meegemaakt of beleeft. Haar vader is hoogleraar in Orthopedagogiek. Hij weet vanuit zijn vakgebied heel wat van ziektes, stoornissen en syndromen. Maar over CVS weet hij heel weinig, totdat hij ermee in aanraking komt door zijn dochter. Hij reageert op de klachten natuurlijk vanuit zijn vaderrol. Maar CVS-klachten komen nog steeds op veel mensen als 'vaag' over. Ook op hem, het duurt erg lang voordat hij enig idee heeft hoe het voor zijn dochter is.
Erg begrijpelijk, trouwens, dat de klachten op veel mensen vaag overkomen. Ikzelf vind het ook erg vaag zoals mijn lichaam reageert....! Soms snap ik echt niet hoe het de ene dag zó goed kan gaan, en de volgende dag helemaal mis is.
Ik vind het boek erg fijn om te lezen. Het geeft mij een gevoel van herkenning. Ik ben niet de enige met die vage klachten. Met zoveel dagen in de week het gevoel te hebben alsof je de Mount Everest net hebt bedwongen, terwijl je gewoon een rustig leven leidt...

Wat in mijn situatie waarschijnlijk het voor de 'buitenwereld' nog verwarrender maakt, is dat ik graag aan fietsen en hardlopen doe. Dat lijkt onbegrijpelijk. Helemaal als je informatie over CVS opzoekt. Maar mensen met CVS kunnen erg van elkaar verschillen. Vaak zeg ik ook: ga het niet googlen. Want dan kom je verhalen tegen over mensen die alleen maar in een donkere kamer kunnen liggen, dag in dat uit.
Gelukkig is dat bij mij niet het geval. Maar alsmaar rekening ermee houden, en je grenzen bewaken. En aan mijn werkgever nògmaals uitleggen dat ik toch echt niet een hele dag kan werken als ik een vergadering heb die avond. en aan vrienden of familie alwéér moeten zeggen dat je er graag bij bent maar 'nu niet' of 'nu kort' of 'alleen 's middags' of welke andere 'mitsen en maren' dan ook.

Toen ik in 2005 de diagnose CVS kreeg, heb ik erna mijzelf-met-CVS opnieuw moeten leren kennen. Wat werkt voor mij goed, wat niet? Wat is voor mij een goed basisniveau, qua activiteiten op een dag? Hoeveel slaap heb ik zo ongeveer nodig? Hoeveel kan ik aan qua werkuren? Wèlk werk past bij mij-met-CVS? Wat kan ik het beste eten? Welk soort eten moet ik laten staan? Hoeveel prikkels kan ik aan (geluiden, licht, etc.)? Waar krijg ik energie van? Wat kost mij (te)veel energie? Etc. Etc.
En op die manier kwam ik erachter dat fietsen, wandelen en hardlopen heel belangrijk voor mij is - om mij goed te voelen. Het is als een soort fysiotherapie. Wanneer ik op de bank blijf zitten of liggen (vanwege de vermoeidheid) gaat het alleen maar slechter. Als ik flink in beweging ben, dan ben ik ook wel moe... maar het is een ander soort vermoeidheid. Meestal kan ik erna beter slapen.
Natuurlijk blijft het wel zoeken naar een juiste balans. Ik ben heel vaak hardloopschema's begonnen (ik wilde toch graag een doel hebben, en vooruit komen), maar al in week 1 of 2 moest ik concluderen dat ik geen schema kan volgen.

Maar... dit alles gezegd hebbende.... Ik ben ontzettend blij met het leven dat ik nu leid!! Er zijn een heleboel 'mosterdzaadjes' in mijn leven waar ik ontzettend van geniet!

Water

Gisteren kreeg ik van het waterbedrijf een email, met de vraag of ik mijn watermeterstand wilde doorgeven. Leuk, kan ik meteen zien hoeveel ik afgelopen jaar heb verbruikt.... En dat was ietsje meer dan vorig jaar. Dit jaar namelijk: 34 m3. Vorig jaar was het 30 m3, maar het kan zijn dat ik het toen iets eerder doorgaf (waardoor het dit keer iets langer geleden is).
Ik ben wel weer kritischer gaan nadenken: hoe is mijn verbruik, en kan ik meer besparen? Ik vind het een uitdaging om precies genoeg te gebruiken - om op die manier te besparen, en ook het milieu te sparen.
Op de site van Low Impact Man kwam ik een mooie zin tegen (of eigenlijk toen ik doorgelinkt had):

"The earth provides enough for everyone's needs, not for everyone's greed, Mahatma Gandhi."

 Dat zet je aan het denken, he? Mij wel...

Natuurlijk is het heerlijk om een half uur onder de douche te staan, of elke dag een (bubbel-)bad te nemen. Maar denk er dan eens aan dat heel veel landen kampen met een groot watertekort. Mensen uit sommige landen moeten uren lopen om het water te halen.

Ik las net dat voor 1 kop koffie 35 liter water nodig is...! Voornamelijk dus voor de productie van de koffie.

Maar goed, terug naar mijn eigen waterverbruik (het directe verbruik)...

Hoe ga ik nu met het water om?

- ik probeer maximaal 5 minuten per dag te douchen (heb weleens overwogen om om de dag te douchen - maar ik vind het zo lekker om fris gedoucht de dag te beginnen... :-) Af en toe, tijdens een "pyjamadag" sla ik het douchen een dag over). Het lukt niet altijd hoor... binnen 5 minuten. Sta ik met mijn hoofd vol shampoo.... is de zandloper leeggelopen! ;-)

- het eerste douchewater vang ik op in een emmer, en gebruik ik voor spoelen van toilet (bij de "kleine boodschap").

- ik was 1x per dag af, zonder voorspoelen. Ik heb geen vaatwasser, en was dus met de hand in een teiltje. (soms was ik 2x per dag af, en soms ook een dag helemaal niet)

- ik denk dat ik zo'n 2 wassen per week in de wasmachine was. Ik zorg er altijd voor dat ik met een volle trommel was... zonde om een was te draaien voor een paar kledingstukken!

Door mijn werk lukt het niet echt om minder te wassen. Afgelopen week maakte een kindje (van 14 maanden dat ik op de arm had) aanstalten om haar neus in mijn col van mijn trui te snuiten...!! Ze ziet hoe anderen hun neus in een papieren doekje snuiten, en ze deed het heel goed na... alleen hoort dat dus niet in mijn trui!

- ik maak ongeveer eens per 2 weken schoon. De keuken wel vaker. Ik gebruik tijdens het schoonmaken 1 (of 2) emmertje met sop voor mijn hele appartement. De vloer dweil ik maar heel af en toe; vaker is gewoon niet nodig in een eenpersoonshuishouden (vind ik), waar ik ook nog heel vaak op sloffen/ sokken loop.

- Ik probeer precies zoveel water te koken als ik nodig heb. Het afgekoelde water (dat over is)  in de waterkoker giet ik in de gieter (voor planten).

- Voor toiletgebruik: ik gebruik heel vaak de "spoelstopknop". En bij de kleine boodschap dus water uit de emmer (het eerste douchewater dat opgevangen is).

- Ik heb planten die niet heel veel water nodig hebben. Mijn balkon staat immers zomers pal in de zon....

Zo, dit was even een blogstukje over besparen. Vind ik leuk om over na te denken, en natuurlijk in de praktijk te brengen.

Als jullie nog tips hebben... ? Lees ze graag!

Gewoon een heel fijne gewone dag...

Ja, ik kan soms zó genieten van de gewone dagelijkse dingen.... Lekker slapen, en dan pas om half tien op mijn vrije dagje wakker worden. Rustigaan opstaan. Heerlijk ontbijtje: muesli met extra noten en melk erover, een bakje met stukjes fruit (banaan en kiwi) en een glas water, en kop koffie. Of pot koffie eigenlijk - meteen maar een pot gezet.
Erna even wat internetten. En aan de studie, terwijl buiten de regen tegen de ramen klettert en de wind om het huis raast.

Rond 14:30 uur kon ik 1 van mijn opdrachten inleveren. Meteen ook maar aan mijn manager gestuurd - het is nl. de bedoeling dat de visualisatie van een protocol uit het kwaliteitshandboek ook op de locatie waar ik werk gebruikt wordt. Mijn manager mailde niet lang erna terug, ze zou het gaan lezen en wellicht was het ook iets voor een avond rondom het onderwerp. Dan zou de visualisatie meteen gepresenteerd worden aan 3 teams, i.p.v. alleen mijn eigen teampje. Nou, dat zou mooi zijn!

Erna even op internet gekeken wanneer de volgende bui zou aankomen boven mijn woonomgeving... Mooi! Nog een uurtje zou het droog zijn, volgens de radarbeelden. Snel de hardloopkleding aangetrokken en een rondje hardgelopen. Meteen het aanmeldingsformulier voor de opleiding die ik in september wil starten op de bus gedaan.
Lekker hardgelopen! Alleen de bui kwam nèt iets eerder dan voorspelt. Dus toch behoorlijk nat... Dan is de warme douche achteraf extra verdiend.

En nu net heerlijk gegeten: spaghetti met stukjes zalm, en een salade (ijsbergsla, fêta, cherrytomaatjes, ei, olijven).

En van mijn werk kreeg ik een telefoontje: morgen komen er weinig kinderen en kan ik om 9:30 uur beginnen. Wat een luxe!
Doordat er weinig kinderen zijn, kunnen we ook meer tijd besteden aan administratie en gespreksvoorbereiding (observatieverslagen). En natuurlijk gewoon wat extra tijd voor de individuele kinderen... Zoals voor het babietje (6 maanden oud) dat sinds deze week hardop aan het schaterlachen is! Gisteren kwam ik even op de slaapkamer waar hij lag te slapen. Even kijken of hij nog lekker aan het slapen was... Hij legt altijd zijn knuffeltje precies op zijn gezicht. Dus die lag daar nu ook. Ik liep naar het raam om dat iets te sluiten want ik vond het wat te fris. Hoor ik ineens achter mij schaterlachen!! Hij keek mij met een grote grijns aan, en had zijn knuffeltje nu in zijn hand. Ik moest ook erg lachen, waardoor hij alleen maar nóg harder ging lachen...
Dit soort momenten, zijn de parels in mijn werk :-)

Besparen... of althans: probéren te besparen

Ja, probéren... want af en toe lukt het niet helemaal.
Wat de afgelopen weken wel heel goed gaat is: zuinig leven, en sparen. Ik probeer zo weinig mogelijk boodschappen te doen - zo weinig mogelijk naar de supermarkt, dat scheelt erg. Vandaag weer geweest, en door alle aanbiedingen had ik bijna 9 euro korting!! I.p.v. ongeveer 43 euro betaalde ik ongeveer 34 euro voor de boodschappen voor 1 week. Zelfs voor langer dan 1 week (zo'n 2 weken!), want er waren heel wat producten voor de warme maaltijd in de aanbieding. Ook heel veel producten die ik nóóit gebruik, dus die heb ik nu dan ook laten staan in het schap.

Het sparen gaat ook goed. De eindejaarsuitkering heb ik in 1x overgemaakt naar mijn spaarrekening. mijn nieuwe spaardoel is: studie. De studie waarmee ik in september wil beginnen kost zo'n 10.000 euro, dus ik ben nog wel even aan het sparen ;-). Maar... het gaat goed! Nu maar hopen dat er geen tegenvallers zullen zijn, de komende periode.
Het was wel behoorlijk moeilijk vond ik, om de knoop door te hakken en de eindejaarsuitkering in 1x naar de spaarrekening door te sluizen. Ik had in mijn hoofd het bedrag al uitgegeven aan: een mooie fijne goretex jas (waterdicht en duurzamer dan de jassen die ik de afgelopen periode heb gekocht... en die geen van allen echt goed de regen tegenhouden - en die ook geen handig klepje hebben boven de ogen, waardoor in flinke regen- of hagelbuien ik telkens bijna verblind word als het in mijn ogen komt), fiets/wandelschoenen-in-1, fijne waterdichte handschoenen die ook nog eens warm zijn....

Afgelopen oktober had ik een nieuwe laptop nodig, en even later merkte ik dat ik toch ook een printer nodig had (i.v.m. het vele printen voor de opleiding die ik nu doe, en die ik straks ga doen). Ik kocht een goedkope printer - maar deze had wel heel veel goede reviews.
Maar... toen de printer er eenmaal was, en ik al heel wat had geprint, kwam ik erachter dat de cartridges toch wel ontzettend duur zijn. Ik besloot naar een winkeltje te gaan waar ze cartridges hervullen. Dat is ook nog eens beter voor het milieu! :-) Alleen, van het type dat ik heb is het bij die winkel niet mogelijk om die weer te vullen. Wel hadden ze alternatieve cartridges - véél goedkoper dan de merk-cartridges. Ik kocht een set van deze.
Vandaag vulde ik de zwarte inkt bij. De oude, dure merkcartridge eruit, en de nieuwe en goedkope erin. Alleen.... ik bleef maar rare prints printen.... De inkt drukte niet goed af. De inktkop had ik al gereinigd, en nogmaals.... Ook had ik de laptop en printer gereset. Niets hielp. Ik belde het winkeltje op. Er werd mij vertelt dat het ook aan het merk printer kan liggen. Die goedkope printers hebben wel vaker kuren, zei de medewerker van de winkel. De printerkop raakt heel snel verstopt - je moet het telkens reinigen wat ook weer redelijk wat inkt kost. Hmmmm.... Is het in dit geval dan: goedkoop = duurkoop???

Nouja... ik heb in elk geval voor 2 weken eten in huis - volgende week hoef ik alleen nog wat brood, fruit en verse groente te kopen.
En wat ik bespaar, gaat dan hoogstwaarschijnlijk op aan printerinkt.... Ach.....

Kerst

Ook al schreef ik zonet een blogstukje... Ik bedacht mij even later dat ik niets over Kerst heb geschreven. Hoewel het zo gezellig was!
Dus hier een beschrijving van de kerstdagen.
De dag vóór het kerst-weekend, vrijdag, had ik het nog even loeidruk. Een werkdag, die uitliep. En het was de hele dag door druk-druk-druk. Om 7:30 uur begonnen. Ik werkte met inval, en de stagiaire was er ook. Het was de laatste dag van een broertje en zusje. Broertje gaat naar de basisschool, en zusje gaat naar een gastouder in de buurt van waar het gezin woont. Behalve het afscheid van die 2 kinderen, was er ook nog: laatste regeldingetjes rondom het dagverblijfkrantje, bedankje schrijven aan oudercommissie voor kadootjes die ze ons gaven (erg lief van ze!), stagiaire begeleiden met haar activiteit (plan van aanpak lezen, en naderhand feedback geven), en alle andere bezigheden van de dag... Er waren 12 kinderen. Om 17:45 uur was het nog zo'n rommel in de groep... dat ik ben gebleven om het even snel met de inval op te ruimen. Rond 18:15 uur kon ik gaan. Heel moe....
De volgende dag besloot ik om eerst maar eens lekker uit te slapen - i.p.v. naar hardlooptraining.
Om 14:45 uur pas met de bus naar het station gegaan.
Aan het einde van de middag haalde mijn vader mij op van het station in hun woonplaats.
Mijn zusje was al bij mijn vader.

We hebben heerlijk bijgekletst en erg lekker gegeten. De vrouw van mijn vader is Filippijnse, en een aantal gerechten waren Filippijns. Maar allereerst een prei/zalmsoep door mijn zusje gemaakt. Erna het hoofdgerecht: kip Adobo, een soort gehaktbrood, witlofsalade, groente, en ik geloof dat dat het was... en als nagerecht Leche Flan (erg lekker Filippijns toetje :-) ).
In de kerstboom brandden echte kaarsjes. En na het eten hebben we gekeken hoe de kaarsjes één voor één uit gingen.
Erna de afwas gedaan, en nog even gekletst en naar muziek geluisterd.
De volgende ochtend eerst uitgeslapen. De vriend van mijn zusje kwam aan het einde van de ochtend. We hebben gebrunchd met heel wat eten van de avond ervoor. Dit is ook heel Filippijns. Toen wij eens in de Filippijnen waren aten wij 's ochtends ook de restjes van de avond ervoor. Gewoon opgebakken. In Nederland moet je er niet echt aan denken om de dag te beginnen met bijv. stamppot ;-) Maar op de Filippijnen merkte ik dat ik er vrij snel aan wende om als ontbijt rijst en kip te eten.
Maar.. er was ook brood en kerststol.
Nog een tijd gepraat, na afloop. En koffie gedronken.
En vervolgens vertrokken wij naar mijn moeder.

Daar, bij mijn moeder, kwamen ook vrienden. Een stel met 3 dochters (van 5, 8 en 10 jaar oud). We zijn eerst gaan wandelen, en mijn zusje en A. (de man van het gezin met de 3 dochters) bleven 'thuis'. Zij gingen vast wat voorbereiden voor het koken.
Na een mooie wandeling kwamen we weer terug. Thee gedronken, met taart erbij. De kinderen hebben een spelletje gespeeld. En de rest lekker gekletst.
Erg leuk om te zien hoe relaxt iedereen gewoon lekker doet wat hij/zij wil. Kletsen, spelletje spelen, tijdschrift lezen....
Tijdens de maaltijd vielen de kinderen bijna om van de slaap.
Heerlijk gegeten: eerst krab met een sausje, erna bietensoep, en het hoofdgerecht bestond uit: aardappelpuree, wildsaus, cranberries, appelmoes, salade. Ik geloof dat dat het was.
Als nagerecht: verschillende chocola dat gesmolten was en in kerstvormpjes weer hard was geworden. Erbij nog een paar cranberries. Zag er heel feestelijk uit!
Na het eten hebben we, ook bij mijn moeder, de echte kaarsjes in de boom bewonderd.
's Avonds vertrok het gezin al vrij snel, de meiden waren erg moe. En mijn zusje en haar vriend zijn nog even gebleven.
Ik bleef nog 2 nachten logeren bij mijn moeder.

Tweede Kerstdag hebben mijn moeder en ik heel weinig gedaan. Uitgeslapen, wat gelezen, tv gekeken... En aan het einde van de middag de openhaard aan gedaan.
's Avonds het gesprek gehoord/gezien op tv, in Wintergasten. Theodore Dalrymple was te gast.
Was een mooi gesprek - zet aan tot nadenken over bepaalde onderwerpen.

Hier nog een foto van de kerstboom (het boompje) bij mijn vader en zijn vrouw:

Tevreden

Het is nu de periode tussen kerst en oud&nieuw... Op tv zie ik allerlei programma's met jaaroverzichten voorbij gaan. Dat een jaartal overgaat in een nieuw jaartal geeft kennelijk ook een moment om terug te kijken, en vooruit te kijken.
Ik merk het zelf eigenlijk ook wel. Alsof je de balans opmaakt - hoe ging het afgelopen jaar, en wat zijn voornemens voor het nieuwe jaar?
Ik merk dat ik vooral tevreden ben.
Natuurlijk zijn er altijd zaken die je liever anders wilt of ziet... Maar ik ben toch erg blij dat ik bijv. een dak boven mijn hoofd heb, een baan, dat ik voldoende te eten heb en ook nog eens gevarieerd kan eten (in veel landen staat er telkens hetzelfde op het menu omdat er simpelweg niets anders te eten is), en dat ik voldoende kleding heb. Daarnaast ook nog veel lieve mensen om mij heen. En... er is ook nog de mogelijkheid om verder te leren en mij verder te kunnen ontwikkelen.

In onze maatschappij is een overvloed aan dingen die je kunt kopen, aan belevenissen die je kunt meemaken, aan bezigheden waarmee je elk moment van de dag kunt opvullen... Maar ik merk vaak dat het mij teveel is, al dat 'gedoe'. Drommen mensen die door de winkelstraten lopen; winkel in en winkel uit, kopen kopen kopen... En alle beschikbare tijd volgepland met allerhande bezigheden. Nee, niets voor mij.
Ik kan juist erg genieten van de rust en leegte op bijvoorbeeld vrije dagen. Soms zit ik gewoon te genieten van de stilte. De wind die om de flat raast, of de wolken die voorbij drijven. Bomen die ik zie deinen op de golven van de wind. De gedachten die komen en gaan.... En het besef dat ik niets hoef. Dat ik kan genieten van het moment, van het hier en nu.

Maar oh, de media en de commercie doen soms geloven dat je niet zonder alle materiële zaken kunt. Dat je wel mòet kopen en beleven. Dat je heel veel "niet zou willen missen". En we tuinen er met zijn allen in. We blijven kopen, en we blijven het nieuwste van het nieuwste willen. En we blijven horen: "nu gaat de crisis pas echt beginnen...!" Alsof het ontzettend erg is. Door wat ons vertelt wordt door bijv. de nieuwslezer, gaan wij er wel in geloven... het gaat ontzettend slecht, denken we.
Maar dan kijk ik om mij heen, en bedenk ik mij ondertussen: "wat heb ik nu echt nodig?" En dat is niet zo heel veel.
En soms denk ik terug aan een reis die ik ooit door Kenia heb gemaakt. Ik heb nog nooit zoveel vrolijke mensen gezien.... Ook al leefden ze in een piepklein hutje en hadden bijna niets, ze kwamen op mij erg vrolijk en tevreden over. Als ik dan rondkeek in de groep waar ik mee reisde, en de gezichten van medereizigers (en mezelf misschien ook) vergeleek met die van de Kenianen... dan vroeg ik mij af wie er het gelukkigst is? Wie vòelt zich het gelukkigst?

Gisteren kwam ik thuis, na een paar dagen bij zowel mijn vader als mijn moeder te zijn geweest. Ik wilde de verwarming aanzetten. En ik zag dat er op de thermostaat telkens het woord "FILL" verscheen. Op de ketel zelf stond: "SERVICE". Ai... bijvullen dus. Dat had ik nog niet eerder gedaan. Na een telefoontje durfde ik dan toch aan de klus te beginnen (ik ben zo ongelooflijk a-technisch... ik heb al snel het gevoel dat ik zo'n ketel verpruts door op verkeerde knoppen te drukken, vandaar dat ik dat soort klussen niet goed durf te doen). En.... het lukte heel goed! Nadat de ketel was bijgevuld kon ik de radiatoren ontluchten. En even later deed het systeem het weer!
Dat verhoogde nog eens het tevreden gevoel :-)

Ik wens jullie allen een tevreden 2012!