Fietstrektocht

Dit weekend heb ik met een groep van ruim 40 mensen gefietst.
Het was heerlijk zacht herfstweer, en m.n. gisteren echt door prachtige 'plaatjes' gefietst.
Ik had vrijdag ook al vrijgenomen - en ook maandag heb ik een dagje vrij. Een lang weekend vrij, dus... Erg fijn! Even bijtanken van de afgelopen periode.

Zaterdagochtend verzamelde de groep op een stationsplein. Ik was erg ruim op tijd, dus nog voldoende tijd om even koffie te drinken. En zo kon ik zien hoe iedereen aankwam. Leuk hoe de groep fietsers 'groeit'. Binnen een half uur stonden er ineens ruim 40 fietsers met hun fiets.

Vertrektijd zou zijn om 10:15 uur. En zo rond die tijd stapte ineens iedereen op en zoef!.... weg was iedereen. Het tempo zat er al snel goed in.
Na zo'n anderhalf tot 2 uur fietsen was het wel tijd voor koffie met gebak. Dus ergens binnen lekker gegeten en gedronken.
's Middags werd het steeds zonniger. Met die mooie herfstkleuren, het water, het riet .. prachtig! Ineens zagen we een witte grote vogel midden op het water. Een zilverreiger, wist een man die voor mij fietste.
In september was ik ook door dit gebied gefietst. Was toen ook al erg mooi. Maar de herfstkleuren, de lager staande zon... dit maakte het misschien wel nog iets mooier.

Rond 16 uur kwamen we aan op de camping. Er waren veel mensen die hun tentje gingen opzetten. Ikzelf had een plek in de trekkershut gereserveerd. Dus ik hoefde alleen maar m'n slaapzak en fleecedekentje op het bed te leggen. En ik kon vervolgens even douchen.
Koken hoefde ook niet, want ik had gereserveerd voor de maaltijd in het eetcafé op de camping. De meesten gingen daar eten. Gezellig de hele avond gepraat en lekker (maar eenvoudig) gegeten.
Ook in de trekkershut met mijn 'hutgenoten' nog een tijd gepraat. En vervolgens mijn bedje ingerold.

De volgende dag heb ik, samen met een ander, de route van die dag wat ingekort. Zij wilde eerder terug naar huis - moest nog wat werken thuis. En ik had eigenlijk ook wel zin vroeg thuis te zijn.
Hier een aantal foto's:

Enquête

Het vorige bericht hier op m'n blogje was het 100e bericht... Wow!

Zonet, na de opleidingsdag, ben ik even naar de supermarkt gegaan voor de wekelijkse boodschappen. Vorige week stond er bij de kassa een meisje dat mensen zocht die mee wilden werken aan de enquête. Normaalgesproken heb ik niet zo'n zin in enquêtes... Maar nu dacht ik: "ha! Een kans om mijn stem te laten horen!" En dit dacht ik, omdat ik wel heel tevreden ben over de supermarkt... MAAR.... ik mis variatie in het aanbod van biologisch vlees. Meestal kun je slechts kiezen uit biologische tartaar, of biologisch varkenslapje. En heel vaak is de keuze beperkt tot slechts 1 product.
Na alle vragen die het meisje aan me stelde beantwoord te hebben was er ruimte voor opmerkingen. Mooi!! Ik vertelde het meisje dat ik variatie miste in het aanbod biologisch vlees. Dat had ze al vaker gehoord die dag. Ze beloofde mij dat ze de opmerking door zal geven aan de leidinggevende van de winkel.

En vandaag kwam ik in de winkel. En oohhhh.... zó ontzettend veel keus in biologisch vlees!! Ik kon bijna niet kiezen, zoveel keus!!
Blij huppelde ik verder door de gangpaden, nadat ik een paar pakjes bio-vlees had ingeladen.
In het gangpad waar de chocola en koekjes te vinden zijn (en dat gangpad bezoek ik ook wekelijks ;-) ) zag ik dat 1 van de coördinatoren van de winkel vakken vulde. Ik stond even te aarzelen, en liep toen op hem af.
"Meneer," zei ik "ik wil u een compliment geven voor de winkel. Ik heb vorige week meegewerkt aan de enquête, en aangegeven dat ik vond dat er zo weinig biologisch vlees in de winkel was. En deze week al is er zoveel meer soorten biologisch vlees. Heel fijn!" Hij keek verrast.
Ik liep weer verder, door naar de biologische melk.... De coördinator (ik denk dat dat zijn functie is, hij maakt op mij een coördinerende indruk) zocht mij op. Hij vertelde dat er van meer klanten de wens kwam dat ze graag meer variatie wilden in biologisch vlees. Maar, dat de winkel maar klein is en niet kan uitbreiden. Graag willen ze met de wensen van alle klanten rekening houden, maar dat kan niet vanwege ruimtegebrek. Nu zullen er misschien mensen zijn die hun vertrouwde producten missen, omdat daar geen plaats meer voor is.
Ja, dat begreep ik. Het is woekeren met de ruimte. Maar, ik was erg verrast dat er al zo snel aan de wens van een groep klanten tegemoet gekomen was.

Duurzaamheid

De komende periode staat erg in het teken van Duurzaamheid. O.a. door de Dag van de Duurzaamheid, op 11 november. Op www.dagvandeduurzaamheid.nu vind je hier veel informatie over. Ik kwam vandaag toevallig op deze site terecht. Er staan ook heel veel activiteiten op, zoals bijv. lezingen, voorleesactiviteiten op basisscholen, kortingsacties, etc.
En volgend weekend is de Nacht van de Nacht. Op www.laathetdonkerdonker.nl vind je hierover informatie.
Beide vind ik erg goede initiatieven. Hoe meer van dit soort initiatieven, hoe eerder mensen denk ik geneigd zijn zich er meer in te verdiepen en erover na te denken hoe duurzaam zij zelf leven.
Mijzelf zet het in elk geval wel (weer) tot denken.

O, en nog een mooi initiatief waar je zelf misschien aan mee wilt doen: http://noimpactweeknl.wordpress.com/ . Je hoeft echt niet je hele leven om te gooien om 'low impact' te leven. Begin met kleine veranderingen - zoals bijvoorbeeld (eventueel met behulp van een zogenaamde 'douchecoach' - een zandlopertje of stopwatch) maximaal 5 minuten per dag te douchen. Scheelt op jaarbasis een hoop water, en levert jou een minder hoge waterrekening op.

Ik hou mijn meterstanden bij, en daardoor het verbruik. Eens in de zoveel tijd (meestal iedere 2 weken) voer ik de meterstanden in een programma op www.zuinig.info in. Vervolgens zie ik dan hoeveel water/electriciteit/gas ik gemiddeld per dag verbruik. Bij de energiemaatschappij heb ik nu de jaarnota opgevraagd. Mijn verbruik was voor dit jaar:
* Stroom 955 kWh
* Gas 634 m3

Vorig jaar was het:
* Stroom 847 kWh
* Gas 782 m3

En het gemiddelde verbruik (1 persoons huishouden) volgens de energiemaatschappij:
* Stroom 1406 kWh
* Gas 751 m3

Zowel qua stroom- als gasverbruik zit ik dus onder het gemiddelde.

Wat waterverbruik betreft: mijn verbruik was afgelopen jaar 35m3. Een gemiddeld 1persoonshuishouden verbruikt volgens Nibud 45m3 water per jaar.

Ik ben wel benieuwd hoe het verbruik bij anderen is, en hoe zij leven. Hoe hoog staat de verwarming? Hoe goed is je huis geïsoleerd.
Mijn CV staat 's nachts op 14 graden en overdag/ 's avonds op 18 graden. Als ik het overdag of 's avonds koud heb doe ik een vest aan (ik ben een koukleum dus heb ik meestal een vest aan), en op de bank ligt standaard een fleecedekentje. Vaak heb ik thuis dikke sokken of sloffen aan.
Mijn appartement is niet goed geïsoleerd. Geen HR-glas -  in bijna alle vertrekken enkel glas. Wel heb ik tochtstrips rondom de ramen geplakt. En achter de radiator zit radiatorfolie.
's Avonds zorg ik ervoor dat de woonkamerdeur zoveel mogelijk dichtblijft zodat er geen warmte 'lekt'.
En 's ochtends en 's avonds zet ik de ramen even open zodat het appartement goed geventileerd is. Dat scheelt denk ik ook.

Ik heb geluk dat er veel zonlicht naar binnen komt. Vandaag bijvoorbeeld ook. 's Ochtends terwijl ik de ramen open had staan was het 15,5 graden. Ik deed de ramen dicht, ging naar hardlooptraining en bij terugkomst was het 19 graden zonder dat ik de verwarming hoefde aan te zetten. Door de zon verwarmd dus :-).
Als ik 's avonds kaarsen brandt dan is het vaak ook 1 graad warmer.

Alle lampen in mijn huis zijn spaarlampen. En ik zorg dat alleen in de kamer waar ik ben het licht brandt. Verder let ik erop bij aanschaf van apparaten dat ze energiezuinig zijn. Een laptop schijnt minder energie te verbruiken dan een desktop. En een laptop vind ik ook handiger - zo compact. Mijn wasmachine heeft twee zgn. 'eco- programma's': één voor 40 graden was en één voor 60 graden was. Ik was eigenlijk altijd op één van die programma's. Het wasprogramma duurt langer, maar verbruikt minder stroom en water.

Wie wil laten weten wat zijn/ haar verbruik is? En wie heeft er nog 'duurzaamheidstips'? Ik vind het inspirerend te lezen wat anderen doen!

Muziek

Net heb ik de titel van dit blogstukje ingetikt.... En ik bedenk me nu al: dat ene woord omvat zo ontzettend veel. Laat ik het onderwerp reduceren tot een bepaald genre en wat het met mij doet.

Terwijl ik dit schrijf luister ik naar klassieke muziek. Ik luister graag naar klassieke muziek. Ik ben opgegroeid met muziek uit dit genre. En binnen deze muziek bestaan ook veel stromingen. Ik ben geen klassieke-muziek-kenner, dus erg veel kan ik je niet vertellen over die stromingen. Maar in de loop der jaren weet ik wel steeds beter wat ik mooi vind. Bijvoorbeeld de muziek waar ik nu naar luister: Piano sonata in Eb van Joseph Haydn. Erg mooi.
Ik vind dan een soort rust, heel diep vanbinnen. Ook een soort blij gevoel, of misschien is 'tevreden' een beter woord. Een gevoel van: het is goed zo, ontspan je maar.... Ik vraag mij weleens af hoe het komt dat ik dat voel op momenten dat ik naar bepaalde klassieke muziek luister. Is het omdat ik in mijn vroege jeugd ook klassieke muziek hoorde? En dat er op die momenten een vredige sfeer was - allemaal samen, thuis.

Tijdens mijn werk in de kinderopvang zet ook ook geregeld klassieke muziek op. Bijvoorbeeld op het moment dat de kinderen gaan slapen, de afgelopen weken zette ik pianomuziek van Erik Satie op. Heel rustige muziek, en vanzelf werden de kinderen heel rustig en konden ze lekker gaan slapen.
Of halverwege de dag,  De Vier Jaargetijden van Vivaldi of bijvoorbeeld muziek van Pachelbel.

Op momenten dat ik het heel druk heb, en 's avonds of in het weekend even niet de rust kan vinden (in mijn hoofd, en vaak ook in mijn lijf) vind ik het heerlijk om naar bijvoorbeeld de Mattheus Passion van Bach te luisteren. Even wegdromen.... genieten van die liederen en muziek.

Er zijn eigenlijk heel veel soorten muziek die ik graag hoor. Maar bepaalde klassieke muziek loopt als een soort rode draad door mijn leven. Hoewel ik het vroeger soms jammer vond dat wij thuis zo weinig elpees (ja, toen waren er nog geen cd-spelers - en wij waren zeker niet de eersten die er één hadden toen ze op de markt kwamen) hadden met populaire muziek. Maar nu denk ik dat als ik er niet mee opgegroeid was, ik het betwijfel of ik uit mezelf klassieke muziek zou gaan beluisteren.

Trekkershut

Ik heb, door de computerproblemen, een beetje het gevoel dat ik achterop geraken ben met het plaatsen van blogstukjes. Vandaar nog een stukje dat ik nu plaats ;-)
Want terwijl ik bezig was met het oplossen van het computerprobleem en de aanschaf van de nieuwe laptop... ging het leven natuurlijk gewoon door! Met al de leuke en iets minder leuke kanten.
Wat heel leuk en geslaagd was, was het weekendje in een trekkershut - vorig weekend. Met mijn vriendin heb ik een trekkershut voor 1 nachtje geboekt. Wij hebben vorige week op de camping, waar de hut staat, afgesproken.
Zij kwam met haar "wagen volgeladen" (haar tweeling van 2,5 jaar oud, en een heleboel spullen zoals speelgoed, luiers, eten en drinken, dekens en ander beddegoed, etc.) aan. En ik kwam vanaf een andere richting per OV met mijn grote rugzak vol met spullen.

Ik probeer mijn vriendin en de kinderen ongeveer iedere 2 maanden te zien. We zijn al heel lang bevriend, en soms is het wel erg jammer dat we zo ver uit elkaar wonen. Nu is het natuurlijk niet het andere eind van de wereld.... Het is maar ongeveer 2 tot 2,5 uur reizen met OV... Maar het zou natuurlijk veel leuker zijn om zomaar eventjes elkaar te kunnen opzoeken. Of dat ik af en toe op de kinderen zou passen en dat mijn vriendin eens iets anders kan doen dan 'moederen' en werken. Maar goed, het is zoals het is.
Toen ik aankwam op de camping, was zij er al. De kinderen hadden al iets gevonden waar ze mee speelden - ze sprongen van planken af. Toen ze mij zagen renden ze beiden op me af. En ik natuurlijk op hen. Zo fijn ze weer te zien!! Zulke lieverds! En ook natuurlijk fijn om mijn vriendin weer te zien.
We moesten nog even wachten op de sleutel en konden toen naar de trekkershut rijden.

Vol verwachting gingen we ernaar toe. En... wat een heerlijke plek!! De camping is sowieso al fijn, midden in het bos en heerlijk rustig. Veel ruimte ook. En rondom de trekkershut was ongelooflijk veel ruimte voor de kinderen om te rennen en spelen. Heel wat anders dan hun tuintje thuis!
We zagen ook konijntjes, en de kinderen probeerden ze te pakken. Dat lukte natuurlijk niet, de konijntjes renden snel weg. We konden lekker voetballen op het gras, en de kinderen zochten dennenappels.
Na de lunch reden we naar een stuifzandvlakte in de buurt. Emmertjes en schepjes en speelgoed mee. Ook wat drinken en koekjes mee. En daar op de vlakte stonden ook mooie hutten, gebouwd van takken en bladeren. De kinderen vonden het geweldig!
Met het weer hadden we het erg getroffen - het was heel warm en zonnig.
Al vrij vroeg zijn we naar een pannenkoekenrestaurant gereden. Omdat de kinderen hun middagslaapje hadden overgeslagen zouden ze 's avonds al wel vroeg moe zijn. In het restaurant kregen de kinderen allebei een kleurboek met potloden. En er waren speciale kinderpannenkoeken - kleiner en met een doosje snoepjes. Dus ze waren helemaal blij :-) Totdat we na afloop naar de auto liepen, en A. (het meisje) haar snoepjes tijdens het oversteken liet vallen. Alle snoepjes op straat!! Ze wilde ze gaan oprapen, maar dat kon natuurlijk niet. Er reden allemaal auto's - en de straat is niet zo schoon om ervan te eten ;-) Groot verdriet. Stiekem heeft mijn vriendin de snoepjes van het broertje verdeelt over beide doosjes. En het verdriet was weer over. Toen de snoepjes van A. op waren vroeg ze of D. (het broertje) misschien nog wat had. Haha.... D. had zonder dat hij het in de gaten had al zijn snoepjes gedeeld!

's Avonds hebben we voorgelezen uit een voorleesboek dat ik had meegenomen. "Wiele wiele step", dat hadden wij vroeger ook thuis en ik heb het kortgeleden zelf ook aangeschaft. De kinderen vonden de verhaaltjes erg leuk. Ze zijn veel bezig met taal - en de woorden en zinnen werden door beiden veelvuldig herhaald. Na een heleboel verhaaltjes was het tijd om te gaan slapen.

Mijn vriendin en ik hebben nog lang nagepraat op de veranda van het huisje. We hoorden de kinderen ook nog lang vanuit hun bedjes 'napraten', over wat ze allemaal hadden beleefd. Dan komen niet alleen verhalen boven van die dag, maar ook van gebeurtenissen thuis. Zoals 1 zin van D. waarin wel 5 keer het woord 'bakfiets' voorkwam. Ik keek mijn vriendin vragend aan. "Ja... " begon mijn vriendin uit te leggen, "de bakfiets was afgelopen week stuk gegaan. En ik haalde ze op met de auto. Dat maakte veel indruk op hem".
De nacht verliep eigenlijk heel goed. Voor de kinderen natuurlijk een hele belevenis, slapen in een huisje in het bos en ook nog in een Groot Bed (i.p.v. het ledikant, waarin ze thuis slapen). D. had 's nachts wel even moeite, en mijn vriendin heeft een paar uur bij hem in bed geslapen. Hij vond het in zijn eentje in een Groot Bed namelijk wat eng.
's Ochtends waren de kinderen moe en jengelig. Even later bleek dat D. last had van zijn buik. Hij had de ene na de andere poepluier. Dunne poep. Arme jongen....
En toen we besloten om nog naar een speeltuin met kinderboerderij te gaan, bleek ikzelf ook niet helemaal in orde te zijn. Ik werd heel duizelig - zag allemaal zwarte vlekken voor mijn ogen. Ik heb hier heel af en toe last van. Het kan te maken hebben met oververmoeid zijn, iets wat door de CVS vaker voorkomt.
De duizeligheid verdween niet, en mijn vriendin bood aan mij naar huis te brengen. Heel lief!
Dus het weekendje weg stopte iets vroeger dan we van plan waren. Eenmaal thuis heb ik vrijwel de hele middag als een blok geslapen!

Later in de week voelde ik me weer niet lekker. Grieperig. En nu nog steeds. Dus dit weekend probeer ik zoveel mogelijk te herstellen.

Maar zo'n weekendje weg... dat is zéker voor herhaling vatbaar!

Laptop

Na een stilte van een paar weken ben ik er weer. De reden van de stilte was vooral dat mijn laptop het heeft begeven. 3,5 jaar geleden kocht ik die laptop via de bekende tweedehands-spullen-internet-site. Ik denk dat de laptop toen ook al een paar jaar gebruikt was - ik weet even niet meer wat de vorige eigenaren daarover zeiden.
Kort nadat ik terug was van mijn fietsvakantie, deed het beeldscherm van mijn laptop heel vreemd. In augustus merkte ik dat ook al, maar die mankementen verdwenen vanzelf weer. Dus daar hoopte ik nu ook op. Maar helaas....
 Ik had een beetje 'studiestress'. Ik wilde nog veel doen voordat ik eind september tijdens de lesdag het portfolio zou moeten inleveren, en ook een toets maken, en daarnaast nog een presentatie geven. Gelukkig had ik al veel vantevoren gedaan, en ook al het werk opgeslagen op een USB-stick. Een paar dagen voor de lesdag begaf het beeldscherm van de laptop het.
Gelukkig ken ik iemand die heel handig is met computers. Hij wilde wel proberen om de laptop weer in orde te maken. Op een avond heeft hij het apparaat volledig uit elkaar gehaald, het deel met de videokaart even in de oven gelegd (ja, het klinkt heel gek, maar het schijnt beeldschermproblemen te kunnen verhelpen), en erna weer zorgvuldig alles in elkaar gezet. Aan de videokaart bleek het niet te liggen. Maar het probleem zat wel ergens in het beeldscherm.
Na lang nadenken heb ik besloten om een nieuwe laptop aan te schaffen.

Ik wilde die oplossing zo lang mogelijk uitstellen, want het druist erg tegen mijn principes in. Ik heb al eens eerder geschreven hoe erg ik geschrokken ben toen ik zag op tv wat wij (hier in het Westen) doen met ons 'computerafval'. We dumpen het in straatarme landen. En kinderen lopen met hun blote voeten over chemisch afval op zoek naar iets van waarde. Veel kinderen (en ook volwassenen) raken hierdoor ziek en/ of gewond. Bovendien vervuil je die landen, met het afval waar wij zelf (in Nederland en omringende landen) niet weten wat we ermee moeten. Je zadelt een land, dat al meer dan voldoende problemen heeft, op met ons eigen probleem.
Daarnaast heb ik ook het idee dat computers niet volledig recyclebaar zijn. Natuurlijk zijn veel onderdelen opnieuw te gebruiken, maar ik denk dat er ook een heleboel onderdelen belanden op de Grote Afvalberg die we al bezitten.

Diegene die mij heeft geholpen (de laptop proberen te repareren) zei dat er nog veel onderdelen uit mijn oude laptop te gebruiken zijn. Ik hoop dan ook dat of hij, of iemand anders, de laptop nog kan gebruiken.
Aan hem heb ik ook tips gevraagd voor de aankoop van een nieuwe laptop. En vervolgens zijn we gaan zoeken op internet naar een nieuwe.
En gevonden! Voor iets meer dan 500 euro heb ik nu een nieuwe laptop. De prijs viel me nog mee. En gelukkig had ik de afgelopen periode gespaard op een spaarrekening speciaal voor aanschaf van nieuwe apparaten of voor het huis (klussen, materialen, o.i.d.). Dus daar kon ik de laptop van betalen. Nu wil ik wel weer verder gaan sparen op die spaarrekening. Zodat ik ook nog een buffer houd.

Via mijn werk kon ik een oude versie van Word op de laptop zetten. En ik wil ook nog een gratis anti-virus-programma erop zetten. (op dit moment zit er een ander virusprogramma op, voor een beperkte tijd - vervolgens moet je dan gaan betalen als je er verder gebruik van wilt blijven maken)  En dan kan ik weer volop verslagen typen, opdrachten maken, internetten, emailen, etc. En natuurlijk ook schrijven op dit blogje :-)

Fietsvakantie

Hallo allemaal! Ik ben er weer. Na 2 weken fietsen ben ik weer terug in mijn huisje. En ik heb genoten! Vanaf het moment dat ik op mijn fiets stapte, liet ik alle 'stress' en alle dingen die 'moeten' achter en fietste ik er zorgeloos vandoor. De toets waarvoor ik nog moet leren, de dingen die ik voor mijn werk nog moet doen, de interne audit op mijn werk die er weer aankomt.... het zou allemaal wel weer in mijn hoofd opduiken als ik weer terug kom.

Deze fietsvakantie past helemaal in de manier zoals ik het liefst wil leven; genieten van het hier en nu, het milieu zo min mogelijk belasten, respect voor de natuur, onthaasten, consuminderen...

Ik zal hieronder een verslag schrijven van wat ik zoal heb gedaan en beleefd.

Zondag 4 september
De dag van vertrek. Ik vertrok om 9.20 uur (keek nl. nog even op mijn kilometertellertje op de fiets). Ervoor had ik nog mijn huisje gecheckt; alle ramen dicht en deuren op slot? Is het gas uit? Zijn apparaten uit? Vuilnis weg, en hebben de planten water gekregen? En ja, ik kon vertrekken.
Ik woon vlakbij de Veluwe, en fietste eerst de Veluwe over. Eerst kronkelende weggetjes door bos en al snel kwam de heide in zicht. Bij een T-splitsing liet ik 2 mannen (een oudere en jongere, vader en zoon dacht ik) voor. Maar bij het eerstvolgende heuveltje kon ik ze al passeren! Ik fietste gewoon sneller dan hen! Whoehoe!! Ik had het idee dat mijn conditie dus beter was dan gedacht... hoewel het natuurlijk weinig zegt, haha.
Ik merkte bij de bochten dat 1 achtertas zwaarder was dan de andere. 'Zal ik aan de ene kant meer spieren kweken??' kwam in me op.
De heide maakt indruk op me. Zo mooi, zo stil.
Het stuk erna gaat enorm snel. Ik vlieg als een Razende Roeltje over de heuvelachtige wegen. Ik heb schijnbaar wind-mee.
Nog vóór 14 uur zit ik te 'grazen' van mijn boterhammen op de Tongerense Heide. De zon schijnt inmiddels volop. En het gebied is echt prachtig!! Paarse heide, heel veel kleuren gras en riet, veel meertjes tussen de heide. Zie op deze foto:

Onderweg ernaar toe had ik ook een evenement met stoomtreinen gezien. En ik kwam een schooltje tegen uit 1890, met de naam "Het Mosterdzaadje". Is dat niet toevallig?? Bleek wel weer dat het mosterdzaadje dus echt veel met de bijbel te maken heeft, hoewel ikzelf niet gelovig ben. Maar de uitleg over de naam vind je in het allereerste blogstukje - dus ik zal er hier niet verder over uitwijden. Hieronder de foto van het bord bij het schooltje:

Op de Tongerense Heide kom ik een stel tegen, waarmee ik een tijd klets. Zij blijken al 11 jaar op fietsvakantie te gaan. Voornamelijk naar Griekenland, Spanje, etc. Verhalen worden uitgewisseld, en ook tips. In Nederland op fietsvakantie lijkt hen ook erg leuk. Hij vraagt nog aan mij: "ben je niet eenzaam - zo alleen op reis?" Nou, nee, dat valt reuze mee. Dat had ik eigenlijk ook niet verwacht. Ik vind het eigenlijk wel fijn, in mijn eentje fietsen. Normaalgesproken ben ik tijdens een vakantie (met 1 of meer personen) veel bezig met die relatie. Veel aan het communiceren, veel op elkaar gericht. Nu vind ik het wel heel mooi te merken hoe het is als er niemand anders is om je op te richten, dus als je vooral gericht bent op de omgeving en natuurlijk op jezelf. Ik had gedacht dat ik misschien ging tobben/ 'malen'. Maar dat is helemaal niet zo. Er zijn bizar weinig noemenswaardige gedachten die zo tijdens het fietsen bij me opkomen. Soms verwondering, of een grappige gedachte, veelal gedachtes als: "zal ik nog even doorfietsen? Of is het tijd om even te stoppen en wat te eten/ drinken?" Ik merk er ook even echt helemaal tussenuit te zijn. Weg van alles en iedereen. Hoewel ik wel regelmatig de behoefte heb om iets te delen. Even een smsje sturen, of even bellen. Dat wordt wel minder, naarmate de vakantie vordert.

's Middags kom ik aan bij mijn nichtje en haar gezin. Zij wonen aan de noordkant van de Veluwe. Erg gezellig hen weer te zien en bij te kletsen. Een stuk gewandeld met mijn nichtje en de hond. En 's avonds een film gekeken.

Totale afstand: 67km

Maandag 5 september
's Ochtends weer vroeg op. Ik ontbijt mee met het gezin. En met mijn nichtje brengen we de kinderen naar school. Heel leuk te zien waar de jongens naar school gaan, en hoe het ochtendritueel dus zoal verloopt.
Erna zorg ik ervoor dat alle tassen weer goed aan de fiets hangen, en langzaamaan vertrek ik. De ochtend begint heel zonnig.
Eerst naar het plaatsje Elburg. Inmiddels is er al veel bewolking. Elburg is een leuk plaatsje. Ik was er nog nooit geweest. Ik maak wat foto's. Een oudere man komt naar me toe: "Meisje, helemaal alleen op pad? Ben je niet eenzaam?" Nouja, zeg!! De 2e die het vraagt in 2 dagen... Kennelijk komt die vraag bij sommige mensen op. Ik leg uit dat het erg meevalt. We praten wat, en ik ga door. Ik ga naar de bakker, koop Elburgse Kloosterwegge voor mijn volgende logeeradresje. Ik had nl. het plan bedacht om bij elk logeeradres iets van onderweg mee te brengen. Ik was nu op weg naar mijn zusje, haar vriend en zijn dochter. Maar toen ik die kloosterwegge had gekocht kwam het probleem: hoe krijg je zoiets nu mee?? Er zat een keurige doos omheen. Maar, ik moest toch echt de koek op z'n kant leggen. Op hoop van zegen dan maar...
Ik fietste erna over een mooi dijkje. Kwam door een piepklein plaatsje, Noordeinde, waar een huis stond met heel veel poppen. Erg grappig te zien.

Tijdens het fietsen komen vandaag 2 gedachten bij me op:
* Fietsen is leuk, zolang ik maar niet bezig ben met de vraag: "ben ik er al bijna??"
* Fietsen in mijn eentje is heel rustig - ook weleens lekker! Met gezelschap is erg gezellig, maar dan ben ik nog steeds veel bezig met de ander of de groep. Nu heel weinig gedachten. Stilte, rust en ervaren.

's Avonds gezellig bij mijn zusje en haar vriend & zijn dochter.

Totale afstand: 88km.

Dinsdag 5 september
Ik vertrek 's ochtends als de anderen ook richting werk en school gaan. Eerst even langs de bakker voor een kadootje voor mijn volgend logeeradresje. Drentse turfjes - chocolade.
Nu op weg naar Friesland.
Ik fiets door de Weerribben. Heel mooi gebied! Veel water. Op een fietspad zie ik een stuk voor mij een otter. Hij (of zij??) loopt een stukje door, telkens achterom kijkend. En even later verdwijnt hij/zij in de bosjes. (waar ook meteen water/riet is) Ik kan me niet herinneren eerder een otter gezien te hebben. Ik moest ook even nadenken: wat is dat voor een dier???
In Ossenzijl aan koffie met gebak. Lekker!!
Ik bedenk mij dat ik wil opschieten want er is regen en veel wind voorspeld, voor later op de dag.
Maar.... 's Middags vlakbij Scherpenzeel kan ik het bordje met bewegwijzering niet vinden!! Ik besluit dan een iets andere route te volgen. Bovenlangs 1 van de meren. Dat zou niet echt om zijn, dacht ik. Alleen, ik kom ineens een fiets/voet-veerpontje tegen dat ik zelf moet bedienen. Ik probeer het, maar krijg geen beweging in het ding. Inmiddels waait het al hard, en het regent ook. Ik sta verlaten op een fietspad bij het veerpontje en merk dat ik niet wil proberen om die pont in beweging te krijgen. Want wat als ik middenop het water ineens geen kant meer op kan...? Met dit weer is er dan ook niet snel iemand die me te hulp zou kunnen schieten... en tja, hoe zou je iemand helpen die met fiets en al midden op het water staat op de pont?? Nee, ik kan beter een stukje terugfietsen en weer een andere route nemen.
Het weer wordt steeds slechter. Treurig bedenk ik me, terwijl ik op de kaart tuur en bereken hoe lang de route zal zijn, dat ik zo'n 30km om moet fietsen. Want al de weggetjes in de omgeving lopen dood. Ze 'verdwijnen' in een akker/weiland. Er zit niets anders op dan de weg te vervolgen en dus enorm om te fietsen. Want terugfietsen heeft geen nut, dan is het net zo ver.
Even denk ik eraan om een camping te zoeken en het volgende logeeradres af te zeggen. Maar.... met dit weer op een camping?? Nee, dat is geen goed plan. En ik heb veel zin om mijn vriendin weer te zien.
Dus: doorfietsen.
Het is echt een mentale training vandaag, naast natuurlijk ook fysiek. Ik ben kapot!! Telkens die windstoten, waardoor ik mijn fiets in bedwang moet houden (die is natuurlijk topzwaar met al die tassen). En heel weinig beschutting in het Friese land. Ik deel de route op in stukjes, en telkens juich ik even vanbinnen als ik wéér een klein stukje dichterbij ben.
Zo gaat het de hele middag door. En natuurlijk wegen hier de laatste loodjes het zwaarst. Tijdens de laatste 10km stap ik iedere 2 tot 4km even af en eet/drink iets. En haal diep adem voordat ik doorfiets.
Als een verzopen kat kom ik aan. Maar... ik heb het gehaald!!! Joehoe!!
Ik stap onder een heerlijk warme douche, en schuif bij het gezin aan tafel. En 's avonds nog urenlang gepraat met mijn vriendin. Heerlijk!
Het ging buiten nog erg tekeer. De wind loeide om het huis, en er vielen zware potten met planten om in de tuin. Was ik even blij binnen te zijn en die nacht niet in mijn tentje...!

Totale afstand: 105km

Woensdag 7 september
Na rustig ontbeten te hebben met mijn vriendin en haar bijna-2-jarige dochter vertrok ik rond 9:45 uur.
Eerste deel was erg mooi. Het weer was redelijk rustig. De zon scheen ook regelmatig.
Maar bij het dorpje Mantgum ging het flink regenen en waaien. Dus... gauw het regenpak aan!
Een paar keer even verkeerd gefietst. En rond 13:30 uur kwam ik op de camping in Cornjum aan. Erg mooi, het terrein en vooral het mooie huis/landgoed. Maar het kampeerterrein was door al die regen erg drassig. Ik vond uiteindelijk een redelijk droog stukje grond waar ik de tent kon opzetten.
Hier een foto van het huis/landgoed:

Naar Stiens gefietst voor boodschappen.
En rond 16:45 uur begon het te regenen. En het bleef regenen. Na een douche, besloot ik in het gebouwtje (een open gebouw) te gaan koken. Bij de plek waar je kon afwassen.
De hele nacht heeft het geregend.

Totale afstand: 49km

Donderdag 8 september
Het regende de volgende ochtend nog steeds! De tent voelde vanbinnen ook vochtig aan. Onder mijn matje lag een plasje water. Kennelijk had ik het grondzeil niet goed genoeg onder mijn tent geschoven en was het een soort dakgoot geworden, waardoor het water op het zeil bleef liggen.
Ik dacht diep na... Wat te doen? Wel of niet door naar Ameland? En kamperen of toch op zoek naar de jeugdherberg daar? Hoe regenbestandig is mijn tent? En ikzelf? ;-) Vind ik het nog leuk, als het dagenlang blijft regenen? Zal ik huiswaarts keren? Maar... dan mis ik dus de rest van de vakantie!
Uiteindelijk besloot ik gewoon naar Ameland te gaan en daar te beslissen.
De fietstocht naar Holwerd was erg mooi, maar helaas ook veel regen onderweg.
Bij de veerboot 1 uur te vroeg. Rustig koffie gedronken.

Eenmaal op de boot heb ik weer ècht zin in een paar dagen Ameland! Blij dat ik toch ben gegaan. En hopelijk droogt de tent weer goed, met de eilandenwind.
Door al die regen had ik wel mijn eerste dip te pakken. Even wilde ik gewoon lekker thuis zijn - droog en warm.

Eenmaal aangekomen op de camping - na natuurlijk even zoeken (het zal toch ook niet zo zijn dat ik in 1x de juiste weg rijd! ;-) ).
De camping is geweldig!! Echt vlakbij het strand, en veel bos eromheen. Veel beschutte plekjes, en ook veel privacy. Hoewel er nauwelijks iemand is. Deze eerste dag en nacht is er alleen nog een duits stel aanwezig.
Ik zet mijn tentje op een zo droog mogelijk stuk. Maar met die duingrond zal het sowieso veel sneller droog zijn als op de Friese kleigrond.
's Middags nog een paar heftige buien, maar rond 17 uur droog en zonnig.
De douche blijkt gratis, en ook deze camping is heel goedkoop. Ik ben lid van Natuurkampeerterreinen. Je betaalt dan 1x per jaar een bijdrage en kunt op heel veel terreinen voor een klein bedrag kamperen. Behalve dit voordeel, vind ik het ook heel prettig dat het er rustig is en dat je er de ruimte hebt. Niet buren die pal naast je staan. Geen luidruchtige muziek of tv's.
Nadat ik gedoucht heb, smeer ik me in met deet. Ik ben in de buurt van de Weerribben al lek gestoken door de muggen (ik weet nu ook waarom het plaatsje Muggenbeet zo heet ;-) ). En ook hier op Ameland heb ik al heel wat muggen ontdekt.
Mijn avondmaaltijd bestaat uit gevulde pasta (tortellini) met saus. De dag ervoor had ik er nog stukjes paprika in gedaan. Het is heel eenvoudig, maar ik vind het prima te eten. En wel zo makkelijk om zoiets op een brandertje te koken.

De dip veroorzaakt door de regen is weer helemaal over. Ik ben blij op Ameland te zijn.

Op deze foto hierboven zie je mijn tentje op het terrein. Na goed zoeken vond ik deze plek het meest droog eruit zien. Achter het bomengebied achter mijn tent beginnen de duinen. En daarachter de zee.

Totale afstand: +/- 30km

Vrijdag 9 september
Heerlijk geslapen!! Het had nog hard geregend, maar de tent was veel minder vochtig dan op het vasteland in Friesland.
Het is heel stil op het kampeerterrein. Je hoort wel iets van de weg, maar ook het ruisen van de zee, en vogels en insecten.
's Ochtends heb ik gefietst, vanaf de camping naar 't Oerd. Een heel mooi fietspad langs de Noordzeekust. Onderweg begint de zon steeds feller te schijnen. En als ik na de fietstocht bij een strandpaviljoen zit te lunchen kan ik gewoon in mijn hemdje zitten (i.p.v. jas/ shirtje). Vanaf het terras uitzicht op zee! En lekker in de zon! Vakantie!! Topdag!!

's Middags komen nog meer kampeerders hun tentje opzetten. In totaal staan er zo'n 7 tentjes. Het is nog steeds heel rustig, en je ziet of hoort elkaar nauwelijks.

Bij het betalen 's ochtends, vroeg ik aan de mensen van staatsbosbeheer (beheerder van de camping) of ze me wilden helpen met een picknickbank bij de tent te zetten. Dat wilden ze wel even voor mij doen, en zo heb ik aan het einde van de dag dus de luxe van een tafel en bank vlak naast mijn tent. De kosten voor de camping zijn wederom enorm laag: voor 3 nachten: 28,50 euro. Nog geen tientje per nacht dus!

Ik merk dat ik met de natuur mee leef. Qua ritme dan. Als het droog is, laat ik de was drogen en zit ik lekker warm in de zon (als die ook nog schijnt dus). Is het donker, dan ga ik slapen. Dat kan dus echt heel vroeg zijn. Ik kruip lekker in de slaapzak en lees nog eerst een uurtje. En is het mooi weer dan ga ik eropuit. En tijdens de reisdagen ga ik er sowieso opuit. Anders schiet het niet op. Gelukkig werkt een regenpak prima, en de meeste buien zijn ook binnen afzienbare tijd weer afgelopen.

Na het eten maak ik nog een strandwandeling. En i.p.v. tv kijken kijk ik hier naar de golven van de zee. Ik kom een andere fietster tegen. Zij kampeert ook op dezelfde camping. Ze komt uit Leeuwarden, en ze fietst veel vaker. Ook eens in 3 maanden de North Sea Cycle Route afgelegd. We praten wat.

Totale afstand: 31km

Zaterdag 10 september
's Ochtends, na een lange nacht, voel ik me niet zo lekker. Ik besluit wel op de fiets weg te gaan. Maar al snel stop ik bij het strand en ga even naar de zee turen. Ik voel me moe.
Heb 's ochtends al wel boodschappen gedaan en een kadootje gekocht voor mijn oom en tante - daar ga ik op zondag naartoe.
Na een tijdje aan zee merk ik toch een ommetje te willen fietsen. Ik fiets naar de vuurtoren, en door het dorp naar de andere kant van het eiland. Het Wad blijkt echt adembenemend mooi - het is laag water en overal zie je vogels op het Wad lopen en diertjes zoeken. Met veel zon, en uitzicht op het Wad fiets ik terug tot ik ter hoogte van de camping ben.
Inmiddels heb ik een week vakantie, en merk dat ik helemaal tot rust kom. Kamperen vind ik erg rustgevend. Weinig dingen die moeten. Vrijwel geen afwas. Een paar kleren mee, en die was ik tussendoor even snel met de hand (of als ik ergens logeer vraag ik soms of ik even een kort-programma-wasje mag draaien). De tent is zo opgezet, of afgebroken. Alles wat je nodig hebt kan mee op 1 fiets. Mijn bord - wel meegenomen - gebruik ik helemaal niet. Ik eet gewoon uit het pannetje.

's Middags heerlijk in de zon zitten lezen. Dat was goed te doen in hemdje en korte broek. En dat in september!
De volgende dag wil ik weer vertrekken, en ik orden mijn tassen zodat ik weet waar alles zit. Ik heb wel weer zin om een dag te fietsen - ik mis het eigenlijk een beetje.
's Avonds nog een wandeling door duinen en over strand. Erg mooi daar!!

's Nachts (of 's avonds) wordt ik rond 23:25 uur wakker. Ik schrik. Er zijn heel veel bliksemflitsen. En ergens hoor ik gerommel. Ik probeer te tellen. Het blijkt telkens tegelijkertijd te zijn. Maar door de bewolking is het a.h.w. gedempt. Ik vind het doodeng, zo in het tentje. En naast mijn fiets. Ik had gelezen dat tentstokken en een fiets de bliksem aan kunnen trekken. Ooit is in mijn huis de bliksem ingeslagen waardoor veel apparaten stuk waren gegaan, en sindsdien vind ik onweer behoorlijk eng.
Ik besluit naar het toiletgebouw te gaan.
Een uur lang gaat het flink tekeer. Heel veel bliksemschichten. Er is weinig wind, en daardoor blijft het onweer vlak boven het terrein hangen.
Pas als het echt voorbij lijkt ga ik weer naar mijn tentje. De vrouw uit Leeuwarden was ook in het gebouwtje komen schuilen.

Een foto van tijdens de fietstocht:

Totale afstand: 22km

Zondag 11 september
Samen met de vrouw uit Leeuwarden ben ik 's ochtends met de boot weer naar Holwerd vertrokken. Gezellig koffie gedronken aan boord. En het eerste stukje aan vaste wal samen gefietst. Jee, wat fietst zij snel!! Ik kon haar nauwelijks bijbenen.
Een prachtig stuk tussen Holwerd en het Lauwersmeergebied. Tussen de vele schaapjes langs de dijk gefietst. Hekje open, fiets erdoor frummelen, hekje weer sluiten... Zo ging het de hele tijd. En genieten van de zon, de omgeving, en het feit dat ik wind-mee had.

Die oranje dingen die je ziet, dat zijn de regenhoezen. Voor de zekerheid had ik ze er maar meteen opgezet. Mocht het ineens regenen, dan hoefde ik alleen mijn regenjas aan te doen. De broek die ik aanhad bleek in 'no-time' op te drogen.

Een kijkje over de dijk bij Moddergat/ Paessens.
Eenmaal bij Oostmahorn heb ik op het terras koffie met appelgebak gehad. En uitkijkend over het Lauwersmeer met de zeilboten.
Erna zuidelijk om het Lauwersmeer gefietst. Dat leek mij mooier dan over de dijk.
Van Zoutkamp naar Vierhuizen. Het kerkje bekeken - is niet lang geleden gerestaureerd. Uit deze omgeving komt (een deel van) mijn familie. Ik vond het erg leuk om hier doorheen te fietsen. Als kind ben ik veel in Noord-Groningen geweest.
En al snel kwam ik aan bij mijn tante en oom.

Totale afstand: 71km

Maandag 12 september
Gezellig bij mijn tante en oom. Maar oh... wat een regen vandaag!
Aan de ontbijttafel bedenken mijn tante en ik wat we kunnen gaan doen. Vrijwel alle toeristische mogelijkheden zijn gesloten op maandag.
Uiteindelijk blijkt dat het museum in Moddergat wèl open is. En we kunnen erna naar Dokkum. Dus rijden we terug naar waar ik vandaag kwam. Het museum is heel indrukwekkend. Het vertelt veel over de vissers en hun families. Er is een grote storm geweest waardoor in de 19e eeuw heel veel vissers zijn omgekomen.

In Dokkum uitgebreid geluncht en nog even gewinkeld.
's Avonds met mijn tante een film gekeken.

Dinsdag 13 september
Na het ontbijt, en het vastzetten van alle tassen op de fiets, wilde mijn tante wel een stukje mee fietsen. Dat werd nog best een flink stuk.
Langs het huis gefietst waar mijn grootouders hebben gewoond.
En op een gegeven moment ging mijn tante terug, en ik dus door.
Eerst Groninger land. Toen door de stad. En in steden raak ik steevast verdwaald. Dus ach, waarom nu dan niet...? Haha. Gelukkig vond ik al snel bordjes richting Haren. En erna langs Glimmen, Zuidlaren.
En het deel Noord-Drenthe.
In Hooghalen wilde ik naar een kampeerterrein. En dat zou bij Laaghalerveen zijn. Ik zag op de kaart een gebied dat zo heet. Dus ik fietste daar naartoe. Maar... er bleek ook een soort dorpje (of stukje van Hooghalen?) te zijn dat zo heet. Ik zat helemaal verkeerd. Na zoeken, en nog meer zoeken, en vragen, en nog eens vragen, kwam ik bij de camping.
Heel goede ontvangst op de camping! Heel gastvrije camping. En de beheerders zijn enorm gemotiveerd om zo 'groen' mogelijk te ondernemen. In alle opzichten. Ik vind dat erg leuk. Hij vertelde erover wat ze zoal doen. Alle Natuurkampeerterreinen zijn heel milieuvriendelijk (afval scheiden, milieuvriendelijke schoonmaakmiddelen gebruiken, etc. is op dit soort campings heel normaal), maar dit terrein gaat nog een stapje verder. "Thyencamp" heet het. Ik vind het kampeerterrein een aanrader, voor diegenen die zo'n soort camping leuk vinden. De omgeving is ook erg mooi, en veel te beleven (ook leuke musea, zoals bijv. het "knipkunstmuseum"... niet geweest, maar geweldig idee!).
Een foto van mijn tentje op deze camping:

Totale afstand: 87,3km

Woensdag 14 september
Van Hooghalen fiets ik rond 11uur richting Bruinehaar.
Een vermoeiende dag!! Veel wind! De dag ervoor ook veel wind. Maar zo'n 2e lange dag met veel wind maakt het extra zwaar.
En mijn achterwerk begint pijnlijk te worden. Ik krijg ook echt een soort wondjes, misschien beginnende eeltplekken. Dit is vast wat ze noemen 'zadelpijn'.
Ik fiets eerst door Westerbork, en even later door Meppen. Toen kennelijk een bordje niet gezien. Want ik kwam in Aalden, en moest daa geloof ik niet zijn. Even later door Coevorden. En langs Gramsbergen, door Bruchterveld, Kloosterhaar. En vervolgens kwam ik in Bruinehaar. De camping stond keurig aangegeven. Ik had enorme trek - en wilde graag een pannenkoekenrestaurant proberen te vinden. Maar, eerst maar tent opzetten. Alleen.... de camping was al gesloten!! Sinds 5 september. Ai.... wat nu??? Ik had dus niet goed in het boekje gekeken.
Een man kwam naar mij toe. Hij bleek de beheerder. Hij zei dat ik er wel mijn tent mocht opzetten, maar het warme water was al afgesloten... Hij raadde me aan naar een andere camping te gaan. Ik vroeg hem of hij iets in de buurt wist. "Ja, even verderop... Maar dat zou ik niet doen, dat noem ik een Krokettencamping". Hahaha... Ik: "nou, ik heb best trek, dus kroketten klinken mij heel goed in de oren!!" Hij dacht even na... "Wat leuker is, is een boerencamping dat nog net iets verder ligt".
Ik besloot eerst bij de Krokettencamping te kijken. Tja... dat was idd niet het soort camping dat ik leuk vind. Overal stacaravans met vaste plaatsen, en tuintjes eromheen.
Ik ging toch even nog doorfietsen.
De boerencamping vond ik veel leuker. De beheerder van die camping zei: "ja... maar je bent wel de enige...! Vind je dat niet erg?" Nee, natuurlijk niet. Lekker rustig, haha.
Ik had een prima plek.
Helaas geen pannenkoekenrestaurant in de buurt te bekennen. En ik was moe en wilde gewoon snel iets eten, douchen, en bijtijds slapen. Dus mijn maaltijd werd: soep met brood, en een kop wienermelange.

Totale afstand: +/- 87km

Donderdag 15 september
Een prachtige dag!! Stralendblauwe lucht, zonnetje. In de zon ontbeten. De tent afgebroken. Mijn vader gebeld en gevraagd of hij een stuk wilde meefietsen. We zouden elkaar in Ootmarsum kunnen ontmoeten. Ja, dat leek hem ook leuk.
We kwamen ongeveer tegelijkertijd aan. Eerst koffie met gebak op het terras. En vervolgens fietsten we door Twente richting De Lutte. Daar nog een pannenkoek gegeten. Jaja, toch nog die pannenkoek!
en verder gefietst. Ik was op weg naar mijn moeder. Bij mijn vader zou ik de dag erna gaan eten.

Op de foto 1 van de typische Twentse boerderijen langs de weggetjes waar we langskwamen.

's Middags bij mijn moeder de tent uitgehangen in de tuin. Ook een wasje gedraaid. En alles opnieuw geordend, en gezorgd dat het meeste weer schoon in de tassen kon.
En lekker uitgerust.

Totale afstand: 53km

Vrijdag 16 september
Een rustdag. Uitgeslapen. 's Middags bij mijn vader theegedronken en gegeten. Foto's van onderweg laten zien. 's Avonds nog gezellig bij mijn moeder.
Ik merkte dat ik toch behoorlijk moe was - van de dagen ervoor. Lang nagedacht over wat ik de dag erna zou doen. Of in 1x door naar huis, of nog ergens kamperen. De weerberichten op tv gezien. Op internet nog bekeken wat het weer zou zijn dit weekend. En uiteindelijk besloten om in 1x naar huis proberen te fietsen.

Zaterdag 17 september
Mijn moeder had zin om het eerste stuk mee te fietsen. Niet zo ver, want ze zou natuurlijk ook terug moeten. We hebben de eerste 22km samen gefietst.
Toen koffie met gebak.
En vervolgens ieder 'haars weegs'.
Ik wilde flink doorfietsen - wilde gewoon graag naar huis. Ineens had ik weer zin om thuis te zijn, wat ik ervoor nog niet echt had. De hele vakantie dacht ik: zo zou ik wel weken achter elkaar kunnnen leven. Het ritme van flink fietsen overdag, lekker buiten zijn, en ook veel slapen 's nachts, dat beviel mij wel.
Maar ineens dacht ik aan mijn huisje - hoe fijn het daar is.... En ik wilde weer naar huis.
De terugweg - zo'n laatste dag - viel mij zwaar. Nog steeds last van zadelpijn. En de wind stond nu ook niet echt gunstig - ZW, dus precies de wind tegen.
Gelukkig bleef het droog!
Ik ben al snel verkeerd gereden, waardoor ik dus iets meer km's moest maken. Ik baalde ervan! Maarja, weinig aan te doen... Het gebied bij Vorden vind ik heel mooi - al die kastelen, en de bossen... Bronkhorst leek mij leuk, maar het was enorm toeristisch. Ik besloot met het pontje over te gaan, bij Bronkhorst. Ik kon ook wel iets later overvaren, maar dan zou ik een langere tijd veel wind vangen. Liever in de bossen fietsen.

Het allerlaatste stuk was enorm zwaar!! Veel heuvels, met al die kilo's bagage. Ik had het gewoon helemaal gehad.
Heel blij thuis te zijn.
Maar... terugkijkend op een heel mooie fietstocht door (deel van) Nederland!

Totale afstand: 115,5km


En in het totaal was de afstand die ik heb afgelegd tijdens deze vakantie: 805,8km
En vantevoren had ik een budget vastgesteld van 212 euro (ik had een schatting gemaakt van kosten voor camping, boot, eten/drinken, kadootjes voor familie en vrienden). Maar... ik ben eronder gebleven: in totaal 188 euro uitgegeven. Wel dus heel simpele maaltijden gekookt, maar ook regelmatig een terrasje en koffie met gebak onderweg. En ik had dus bezoek aan familie en vrienden gecombineerd met de vakantie. Ik heb veel vrienden en familie die wat verder van mij vandaan wonen - en ik vond dit een mooie gelegenheid om bij ze langs te gaan.