Daar ben ik weer. Het regent pijpestelen - nouja, niet letterlijk..... Dat doet denk ik best pijn, pijpestelen die naar beneden komen en op je hoofd vallen! En zoveel pijpestelen heb ik nooit gezien - het is een beetje een rare uitdrukking. "It's raining cats and dogs" is helemààl een rare uitdrukking! Volgens mij zijn die vreemde gezegdes juist ontstaan op momenten dat het heel hard regende, en dat mensen zich ontzettend verveelden.
Een wedstrijdje meest rare gezegdes verzinnen.....
Goed, het regent dus.
En ik werk deze week erg weinig. Gisteren ben ik, daardoor, begonnen met een klus. Een klus die ik al héél lang had uitgesteld. Een klus die ik na mijn verhuizing, vorig jaar, had opgemerkt. Ik had nl. planken en een leuk rekje gekocht voor in de keuken. Alleen de muren in mijn huis zijn erg oud, net zo oud als mijn huis (natuurlijk!). Meer dan een halve eeuw oud. En als je in deze muren boort, dan is het erg moeilijk om recht in de muur een "klein" gaatje te boren. Al snel "vliegt" de boormachine alle kanten uit, en krijg je een groot en lelijk gat.
Gisteren ging ik het tòch proberen. Ik had alles bij de hand. Dat is wel zo handig als je in je eentje bent, en niet even iemand kan roepen om iets te pakken. Ook de waterpas, want ik wilde natuurlijk recht-hangende plankjes.
Maar, de gaten werden toch weer erg groot en lelijk.
Uiteindelijk maar de werkzaamheden gestaakt. En geconcludeerd dat je niet òveral goed in kan zijn ;-). Hahaha. Sommige klussen horen gewoon bij de vakman - en dus ga ik deze klus uitbesteden.
Maar, ik heb nu wel een andere klus geklaard. Ik heb een planning gemaakt voor 2010 en 2011. Welke klussen ik wanneer wil gaan of laten doen. Zo komt er hopelijk toch meer vaart in het afronden van de laatste klussen. En tegen de tijd dat die af zijn, maak ik weer een nieuwe planning voor wat er daarna moet gebeuren.
Over de vele "mosterdzaadjes" in mijn leven.... Ik ben 35 jaar. Ik werkte tot voor kort in de kinderopvang, daarnaast volg ik een deeltijdopleiding. In dit blog schrijf ik over mijn poging tot consuminderen, tot (be)sparen,groen leven en ernaast ook over alle leuke "kleine" aspecten en momenten in mijn leven die het zo "groots" maken. De titel heb ik afgeleid van een boekje dat ik heb. In het allereerste blogstukje vind je meer informatie over hoe ik kwam tot de titel.
donderdag 26 augustus 2010
dinsdag 24 augustus 2010
Haren, bramen, pruimen.....
Een beetje gekke titel van dit blog-stukje.... Sorry! Gebrek aan inspiratie voor een ietwat mooiere titel.
Maar goed, allereerst zal ik schrijven over de haren. Die zijn gekortwiekt. Nouja... niet echt gekortwiekt hoor - het was gewoon weer nodig om even naar de kapper te gaan.
Nu heb ik behoorlijk lastig haar. Het is heel fijn, en hangt recht naar beneden. Ooit heb ik eens een permanent laten zetten. Toen was ik 14 jaar oud. En nog op de terugweg van de kapper naar huis zakte die heel dure permanent uit mijn haar. 65 gulden zakte weg, naar het "niets". Een aantal jaren later bedacht ik dat kort haar maar het beste was. Het bleek gelukkig ook nog leuk te staan, al zeg ik het zelf.
Toen ik als au pair in Engeland werkte, en niet heel veel geld te besteden had..... en met het geld dat ik had graag andere dingen wilde doen dan het aan een knipbeurt uitgeven..... Toen bood ik mijn hoofd weleens aan, als kappersmodel. Voor 5 pond werd mijn haar geknipt door een leerling, en het werd grondig nagekeken door de stagebegeleider. Okee, ik was wel een aantal uren kwijt, maar dat had ik er wel voor over.
Ik ben later (terug in Nederland) ook vaak door een leerling van de kappersopleiding geknipt. Behalve dat het goedkoop was, vond ik het ook leuk. Een gezellige sfeer, alsof je in het klaslokaal met ze zit. Het is er niet zo "precies-zoals-het-hoort". Regelmatig wachten op de "juf" - op de momenten dat het meisje dat mij knipte het even niet meer wist. "Hoe zat die techniek ook alweer??" Ikzelf stak er ook aardig wat van op - hoewel het werk dat zij doen mij doodeng lijkt. Je zou toch maar iemand met een mislukte coupe naar huis laten gaan...!
Een tijdje terug was ik helemaal blij met een kapperszaak hier in de buurt. Ik was helemaal van plan om "altijd" naar die kapper te gaan. Maar toen ik verhuisde, en ik 3 kwartier met de bus zou moeten reizen om er te komen.... Toen ging ik toch verder rondkijken. En een "nieuwe" kapper gevonden. En het geweldige is: behalve dat ze goed knippen is het ook nog eens een heel goedkope kapper. Je kan er geen afspraak maken, het is gewoon een kwestie van binnenlopen en hopen dat het niet tè druk is. Voor 12,95 euro knippen ze, en doorgaans sta ik binnen een half uur weer tevreden buiten.
Zo ook vanmiddag.
Na het bezoek aan de kapper, fietste ik langs het park. Mèt plastic zakje! Weer heel wat bramen geplukt, waar ik zo jam van ga maken.
En toen ik bijna thuis was, werd ik verrast door een pruimenboom..... vlak naast mijn huis!! Eentje geprobeerd, en die was heerlijk. Dus straks, na het jam-maken, maar eens met een zakje naar de pruimenboom. Dan zijn de boodschappen voor vandaag ook weer gedaan, haha.
Maar goed, allereerst zal ik schrijven over de haren. Die zijn gekortwiekt. Nouja... niet echt gekortwiekt hoor - het was gewoon weer nodig om even naar de kapper te gaan.
Nu heb ik behoorlijk lastig haar. Het is heel fijn, en hangt recht naar beneden. Ooit heb ik eens een permanent laten zetten. Toen was ik 14 jaar oud. En nog op de terugweg van de kapper naar huis zakte die heel dure permanent uit mijn haar. 65 gulden zakte weg, naar het "niets". Een aantal jaren later bedacht ik dat kort haar maar het beste was. Het bleek gelukkig ook nog leuk te staan, al zeg ik het zelf.
Toen ik als au pair in Engeland werkte, en niet heel veel geld te besteden had..... en met het geld dat ik had graag andere dingen wilde doen dan het aan een knipbeurt uitgeven..... Toen bood ik mijn hoofd weleens aan, als kappersmodel. Voor 5 pond werd mijn haar geknipt door een leerling, en het werd grondig nagekeken door de stagebegeleider. Okee, ik was wel een aantal uren kwijt, maar dat had ik er wel voor over.
Ik ben later (terug in Nederland) ook vaak door een leerling van de kappersopleiding geknipt. Behalve dat het goedkoop was, vond ik het ook leuk. Een gezellige sfeer, alsof je in het klaslokaal met ze zit. Het is er niet zo "precies-zoals-het-hoort". Regelmatig wachten op de "juf" - op de momenten dat het meisje dat mij knipte het even niet meer wist. "Hoe zat die techniek ook alweer??" Ikzelf stak er ook aardig wat van op - hoewel het werk dat zij doen mij doodeng lijkt. Je zou toch maar iemand met een mislukte coupe naar huis laten gaan...!
Een tijdje terug was ik helemaal blij met een kapperszaak hier in de buurt. Ik was helemaal van plan om "altijd" naar die kapper te gaan. Maar toen ik verhuisde, en ik 3 kwartier met de bus zou moeten reizen om er te komen.... Toen ging ik toch verder rondkijken. En een "nieuwe" kapper gevonden. En het geweldige is: behalve dat ze goed knippen is het ook nog eens een heel goedkope kapper. Je kan er geen afspraak maken, het is gewoon een kwestie van binnenlopen en hopen dat het niet tè druk is. Voor 12,95 euro knippen ze, en doorgaans sta ik binnen een half uur weer tevreden buiten.
Zo ook vanmiddag.
Na het bezoek aan de kapper, fietste ik langs het park. Mèt plastic zakje! Weer heel wat bramen geplukt, waar ik zo jam van ga maken.
En toen ik bijna thuis was, werd ik verrast door een pruimenboom..... vlak naast mijn huis!! Eentje geprobeerd, en die was heerlijk. Dus straks, na het jam-maken, maar eens met een zakje naar de pruimenboom. Dan zijn de boodschappen voor vandaag ook weer gedaan, haha.
maandag 23 augustus 2010
Goedkope koffiedrinker!
Vorige week had ik thee gemaakt voor de kinderen. Rooibosthee met vèèl koud water (anders is het al gauw te warm... en wordt het zeker niet gedronken, ook niet als je het dan nog aanlengt met koud water).
E dronk gulzig drie bekers achter elkaar leeg. Ze hief haar beker en riep: "nog meer koffie!"
E dronk gulzig drie bekers achter elkaar leeg. Ze hief haar beker en riep: "nog meer koffie!"
Verwarring
Niet alleen volwassenen praten soms 'langs elkaar heen', kinderen doen dat natuurlijk ook weleens.
Vandaag ontstond zulke verwarring.
C (3 jaar) tegen J (bijna 3): "ik heb een capuchon!" (het regende)
E (2 jaar, en kennelijk nog niet erg bekend met het woord "capuchon") naar de wolken turend: "nee hoor, er is geen zon".
Vandaag ontstond zulke verwarring.
C (3 jaar) tegen J (bijna 3): "ik heb een capuchon!" (het regende)
E (2 jaar, en kennelijk nog niet erg bekend met het woord "capuchon") naar de wolken turend: "nee hoor, er is geen zon".
zondag 22 augustus 2010
Rijk
Wat een rijkdom toch..... Een paar dagen met lieve vrienden, leuke gesprekken, mooie momenten en ook heel lekker gefietst!
De eerste dag zo'n 88km naar het midden van het land. Overnacht bij een vriendin. En vervolgens, na een heerlijk ontbijtje en het maken van een lunchpakket voor onderweg, door naar de vriendin aan de westkust. Dat was een tocht van ongeveer 84km. Ik fietste langs mooie routes - deels "knooppunten-routes" en deels LF-routes.
Onderweg zoveel moois gezien. Soms heel stille fietspaadjes, soms juist veel geraas en drukte.... Opvallend hoe snel je toch elke keer weer overal langsfietst. Zó ben je in een dorp of stad, het volgende moment fiets je weer midden door een bos....
Op momenten dat ik even stopte om op een kaart te kijken (mijn eigen kaart, of 1 van de knooppunten-kaarten langs de fietspaden), schoten heel vaak mensen mij zomaar te hulp. Een aardige man kwam met een zeer gedetailleerde kaart op mij af. "Welke kant wil je op?" Nu bleek het volgende knooppunt niet in mijn eigen routebeschrijving te staan. En zelfs niet op de kaart bij het knooppunt. Gelukkig kon deze meneer mij helpen en zat ik weer (nog) op de juiste weg.
In Veenendaal stopte een jongen van een jaar of 14 en vroeg mij heel beleefd of ik hulp nodig had bij het vinden van de route. Haha- misschien was mijn gezichtsuitdrukking nogal "puzzelend". Hij kon mij ook weer de goede kant op wijzen.
Een Utrechter van middelbare leeftijd heeft mij heel nauwkeurig de hele stad doorgeloodst. Tot hij zei: "en dàn moet je het nog even vragen.... want zoveel informatie kan je vast niet onthouden - dat is gewoon tè veel".
Erg vriendelijk, al die mensen!
En omdat ik telkens mijn lunchpakketje bij me had, en mijn thermosflesje koffie en flessen water, was het een zeer low-budget reisje. De overnachtingen bij vrienden is mij zeer goed bevallen, en ik geloof dat zij het ook gezellig vonden.... Die indruk had ik wel ;-).
Kortom: een nieuwe manier gevonden van "consuminderreizen", en weer mooie herinneringen "gemaakt" :-)
De eerste dag zo'n 88km naar het midden van het land. Overnacht bij een vriendin. En vervolgens, na een heerlijk ontbijtje en het maken van een lunchpakket voor onderweg, door naar de vriendin aan de westkust. Dat was een tocht van ongeveer 84km. Ik fietste langs mooie routes - deels "knooppunten-routes" en deels LF-routes.
Onderweg zoveel moois gezien. Soms heel stille fietspaadjes, soms juist veel geraas en drukte.... Opvallend hoe snel je toch elke keer weer overal langsfietst. Zó ben je in een dorp of stad, het volgende moment fiets je weer midden door een bos....
Op momenten dat ik even stopte om op een kaart te kijken (mijn eigen kaart, of 1 van de knooppunten-kaarten langs de fietspaden), schoten heel vaak mensen mij zomaar te hulp. Een aardige man kwam met een zeer gedetailleerde kaart op mij af. "Welke kant wil je op?" Nu bleek het volgende knooppunt niet in mijn eigen routebeschrijving te staan. En zelfs niet op de kaart bij het knooppunt. Gelukkig kon deze meneer mij helpen en zat ik weer (nog) op de juiste weg.
In Veenendaal stopte een jongen van een jaar of 14 en vroeg mij heel beleefd of ik hulp nodig had bij het vinden van de route. Haha- misschien was mijn gezichtsuitdrukking nogal "puzzelend". Hij kon mij ook weer de goede kant op wijzen.
Een Utrechter van middelbare leeftijd heeft mij heel nauwkeurig de hele stad doorgeloodst. Tot hij zei: "en dàn moet je het nog even vragen.... want zoveel informatie kan je vast niet onthouden - dat is gewoon tè veel".
Erg vriendelijk, al die mensen!
En omdat ik telkens mijn lunchpakketje bij me had, en mijn thermosflesje koffie en flessen water, was het een zeer low-budget reisje. De overnachtingen bij vrienden is mij zeer goed bevallen, en ik geloof dat zij het ook gezellig vonden.... Die indruk had ik wel ;-).
Kortom: een nieuwe manier gevonden van "consuminderreizen", en weer mooie herinneringen "gemaakt" :-)
woensdag 18 augustus 2010
Even weg op de fiets
O, wat ben ik blij de zon nu te zien!
Morgen ga ik een paar dagen fietsen - via een vriendin naar een andere vriendin. En hoewel ik veel zin heb in fietsen, hou ik niet van fietsen in de regen. Voor eventjes is dat niet erg. Als het gevoel/ de gedachte maar blijft: "deze bui waait wel over". Maar gisteren bleef de bui toch wel erg lang recht boven de plek waar ik me bevond (werk). Niks overwaaien, nee nee.... die bui vond juist dìe plek wel fijn om even te settlen.
Goed, de weersverwachting voor morgen is helemaal niet slecht. En bovendien, afgelopen zondag was de verwachting wèl slecht maar heb ik heerlijk de hele dag 'droog' kunnen wandelen.
Voor vandaag, ik heb vrij, staat er vooral voorbereiding op het programma. Tassen inpakken, fiets even schoonmaken en de ketting etc smeren.... Huisje schoonmaken - want terugkomen in een vies huis vind ik wat treurig.
Ik wilde eigenlijk nog bramen gaan plukken en jam maken. Vorige week heb ik dat gedaan. In het park hier vlakbij hangen de bramenstruiken echt vòl!! Ik verbaasde me erg, dat niemand ze plukt. Zelfs de vogels niet!
Toen ik in de natuurwinkel kwam, zag ik een bakje bramen voor 2,35 euro. Dit was voor 150 gram. Als ik een schatting maak van wat ik geplukt heb, dan is dat ongeveer 600 gram. En ik denk dat die wilde bramen ook wel 'biologisch' genoemd mogen worden.... ze zijn toch niet bespoten ofzo? Dus als ik het zo bekijk heb ik 9,40 euro bespaard ;-). (ik kan het fout hebben, hoofdrekenen is nooit mijn sterkste kant geweest)
Helaas gaan er héél veel bramen in 1 potje jam - dus dat wordt héél veel plukken.
Het kleine vakantietje, de fietstocht, is ook erg low-budget. Dus ik mag wel zeggen: ben goed bezig met het consuminderen!
Morgen ga ik een paar dagen fietsen - via een vriendin naar een andere vriendin. En hoewel ik veel zin heb in fietsen, hou ik niet van fietsen in de regen. Voor eventjes is dat niet erg. Als het gevoel/ de gedachte maar blijft: "deze bui waait wel over". Maar gisteren bleef de bui toch wel erg lang recht boven de plek waar ik me bevond (werk). Niks overwaaien, nee nee.... die bui vond juist dìe plek wel fijn om even te settlen.
Goed, de weersverwachting voor morgen is helemaal niet slecht. En bovendien, afgelopen zondag was de verwachting wèl slecht maar heb ik heerlijk de hele dag 'droog' kunnen wandelen.
Voor vandaag, ik heb vrij, staat er vooral voorbereiding op het programma. Tassen inpakken, fiets even schoonmaken en de ketting etc smeren.... Huisje schoonmaken - want terugkomen in een vies huis vind ik wat treurig.
Ik wilde eigenlijk nog bramen gaan plukken en jam maken. Vorige week heb ik dat gedaan. In het park hier vlakbij hangen de bramenstruiken echt vòl!! Ik verbaasde me erg, dat niemand ze plukt. Zelfs de vogels niet!
Toen ik in de natuurwinkel kwam, zag ik een bakje bramen voor 2,35 euro. Dit was voor 150 gram. Als ik een schatting maak van wat ik geplukt heb, dan is dat ongeveer 600 gram. En ik denk dat die wilde bramen ook wel 'biologisch' genoemd mogen worden.... ze zijn toch niet bespoten ofzo? Dus als ik het zo bekijk heb ik 9,40 euro bespaard ;-). (ik kan het fout hebben, hoofdrekenen is nooit mijn sterkste kant geweest)
Helaas gaan er héél veel bramen in 1 potje jam - dus dat wordt héél veel plukken.
Het kleine vakantietje, de fietstocht, is ook erg low-budget. Dus ik mag wel zeggen: ben goed bezig met het consuminderen!
maandag 16 augustus 2010
Knakworst
Nog een berichtje....
Vorige week (op mijn werk, kinderdagverblijf) aten we knakworstjes op de boterham. Bijna alle kinderen in de groep zijn er gek op. Dus toen de knakworstjes op tafel werden gezet riep iedereen luid iets wat leek op het woord "knakworst".
Deze woorden ving ik op:
- "knapkorst!"
- "kakworst!"
Maar de origineelste vond ik: "kwastkorst!"
(Ook soepstengels kregen bij ons een nieuwe naam: "stoephengels".)
Vorige week (op mijn werk, kinderdagverblijf) aten we knakworstjes op de boterham. Bijna alle kinderen in de groep zijn er gek op. Dus toen de knakworstjes op tafel werden gezet riep iedereen luid iets wat leek op het woord "knakworst".
Deze woorden ving ik op:
- "knapkorst!"
- "kakworst!"
Maar de origineelste vond ik: "kwastkorst!"
(Ook soepstengels kregen bij ons een nieuwe naam: "stoephengels".)
Abonneren op:
Posts (Atom)