Na overdag niet echt erg opgeschoten te zijn met de dingen die ik voor mijn opleiding wilde doen, besloot ik gisteren op een gegeven moment om te gaan koken en eten en erna nog wat te doen.
Maar hoe anders is dat gelopen....
Rond 19 uur ging de telefoon. Het was een vriendin die in Canada woont. "Ik ben heel dichtbij je in de buurt... Vind je het leuk als ik even langs kom?" vroeg ze.
Ik wist dat ze op vakantie zou zijn in Nederland, en we hadden hierover mailcontact gehad. Maar ik had nog niet van haar gelezen of gehoord wanneer we elkaar zouden kunnen zien, en òf het zou lukken. Want zij was al 3,5 jaar niet in Nederland geweest, en daardoor was er een hele lijst met mensen die ze graag wilde zien. Zij en haar man hadden slechts 12 dagen hier in Nederland.
Toen ze dus vroeg of ze langs zou komen zei ik: "ja!! Leuk!" En het huiswerk maken zal dan op een ander moment gebeuren ;-)
We rekenden uit... dat we elkaar zo'n jaar of 11 niet hebben gezien. En, nadat het even onwennig was om elkaar weer te zien ("hee, jij bent nog helemaal zoals je was!!" "onee, toch niet, je praat anders" "je bent weliswaar ouder, maar echt nog zoals je was" ), voelde het al snel weer heel vertrouwd.
En waar begin je dan, met bijpraten?? We wilden in de korte tijd die er was ongelooflijk veel vertellen. Ik wilde natuurlijk heel veel weten over haar leven in Canada, over hoe het was om te emigreren, of ze haar "sociale kring" heeft gevonden daar, hoe het is om weer in Nederland te zijn.... etc. etc. En zij wilde natuurlijk ook veel weten over hoe het mij was vergaan in de tussentijd.
En toen ik naar haar zat te luisteren, werd ik alsmaar trotser op haar!! Als 27-jarige ging ze met haar man naar Canada. Ze werkte eerst o.a. als office manager, en dus in dat "nieuwe land". Maar inmiddels hebben zij hun eigen bedrijf - in huizenbouw! En in het begin werkte zij (fysiek) ook heel hard mee. Ze kochten stukken grond, en bouwden er een huis op, en verkochten het dan. Of ze renoveerden huizen. Inmiddels coördineert zij de hele boel. En hij verkoopt een soort van beschermingsplaten die tegen de (houten) huizen aan worden bevestigd. Hij is daardoor veel onderweg. En hij gaat er de komende tijd nog een flinke studie bij doen.
Ze liet me vele foto's zien. En ze ziet er zo gelukkig en stralend uit op de foto's. "Ja" zei ze, toen ik haar dat vertelde, "we hebben het goed".
Ook hebben ze heel wat vrienden - echt goede vrienden. Vrienden waarmee ze op vakantie gaan, of weekendjes gaan kamperen.
Ik vind het zo goed van haar (en haar man) dat ze deze stap hebben gezet, er de schouders onder hebben gezet, en het nu zo goed hebben! Het is zeker niet altijd makkelijk geweest, en iedereen gaat anders om met bijv. het emigratieproces - zo ook bij hen.... Maar het is ze gelukt! Ze hebben zich erdoor heen geslagen!
Het was wel een beetje raar om weer afscheid te nemen. Net nu we de draad weer hadden opgepakt, en ik het liefst bijv. volgende week gezellig met haar weer wilde bijkletsen, koffie drinken, en dat soort dingen. Maar goed, zij gaat met haar man maandag weer terug. En ik hoop haar over niet al te lange tijd of hier of daar weer eens te zien. Eén ding is zeker: we houden contact.
woensdag 6 juli 2011
zaterdag 2 juli 2011
Wortel schieten
Het is zaterdagmiddag... Ik zit onderuitgezakt op de bank, te genieten van een kop koffie en lekker broodje, en uit te rusten van de hardlooptraining. Het was weer gezellig vanochtend! Hoewel het ook even minder gezellig was - het was op een gegeven moment wat spannend. Tijdens een zgn. "fartlek" (dat is een Scandinavisch woord - betekent vaartspel), dat dit keer een soort tikkertje was, viel één van de lopers uit de groep. Hij kwam ongelukkig terecht, op zijn heup. Hij had behoorlijke pijn, en moest stoppen met de training. De trainer vond het erg vervelend dat dit was gebeurt. Ikzelf dacht: "wat vervelend voor die man... Maar wat goed dat dit soort ongelukjes dus echt vrijwel nooit gebeuren." (je begrijpt... dit klop ik nu even af op een stuk ongeverfd hout)
Het weekend is nu begonnen. En ik ga... wortel schieten! Haha, ik weet niet precies of deze uitdrukking wel op zijn plaats is. Maar ik ben dus van plan om lekker thuis aan te rommelen. De uitdrukking "ergens wortel schieten" heeft wel te maken met je ergens thuis voelen en er lang blijven. Nou, dat klopt. Ik voel mij in mijn huisje zéér thuis! De afgelopen maand ben ik in weekenden en tijdens mijn vakantie veel weggeweest. En ik mis dan het "thuis-zijn".
Vroeger voelde dat "thuis" alleen maar zo op de plek bij mijn familie. Ik zei ook nog nadat ik op mezelf ging wonen dat ik "naar huis ging" wanneer ik naar mijn moeder of vader ging. Maar dat is al een tijd niet meer zo. Mijn eigen huisje is mijn "thuis". Hier heb ik "wortel geschoten" ;-)
Ruim anderhalf jaar geleden kocht ik mijn appartement. Eén van de meest serieuze beslissingen in mijn leven. Ik viel vrij snel voor het appartement. Het had zoveel ontzettend positieve punten voor mij: een prachtig uitzicht, veel licht, veel mooie natuur vlakbij, een groene omgeving en toch dichtbij "de stad", winkels in de buurt, goed bereikbaar met openbaar vervoer en op fietsafstand van mijn werk. Daarnaast was het een betaalbaar appartement. En voldoende ruimte, en ook een balkon (zelfs twee!).
Behalve dat ik dit weekend ga aanrommelen in mijn huisje zijn er wel dingen die moeten gebeuren. O.a. huiswerk maken voor de opleiding, en mijn huisje opruimen en schoonmaken. En dat laatste... iets grondiger dan dat ik de afgelopen weken heb gedaan. Door drukte had ik weinig tijd en ook weinig puf om te gaan schoonmaken. Maar eens moet zoiets toch gebeuren...! ;-)
Fijn weekend allemaal!
Het weekend is nu begonnen. En ik ga... wortel schieten! Haha, ik weet niet precies of deze uitdrukking wel op zijn plaats is. Maar ik ben dus van plan om lekker thuis aan te rommelen. De uitdrukking "ergens wortel schieten" heeft wel te maken met je ergens thuis voelen en er lang blijven. Nou, dat klopt. Ik voel mij in mijn huisje zéér thuis! De afgelopen maand ben ik in weekenden en tijdens mijn vakantie veel weggeweest. En ik mis dan het "thuis-zijn".
Vroeger voelde dat "thuis" alleen maar zo op de plek bij mijn familie. Ik zei ook nog nadat ik op mezelf ging wonen dat ik "naar huis ging" wanneer ik naar mijn moeder of vader ging. Maar dat is al een tijd niet meer zo. Mijn eigen huisje is mijn "thuis". Hier heb ik "wortel geschoten" ;-)
Ruim anderhalf jaar geleden kocht ik mijn appartement. Eén van de meest serieuze beslissingen in mijn leven. Ik viel vrij snel voor het appartement. Het had zoveel ontzettend positieve punten voor mij: een prachtig uitzicht, veel licht, veel mooie natuur vlakbij, een groene omgeving en toch dichtbij "de stad", winkels in de buurt, goed bereikbaar met openbaar vervoer en op fietsafstand van mijn werk. Daarnaast was het een betaalbaar appartement. En voldoende ruimte, en ook een balkon (zelfs twee!).
Behalve dat ik dit weekend ga aanrommelen in mijn huisje zijn er wel dingen die moeten gebeuren. O.a. huiswerk maken voor de opleiding, en mijn huisje opruimen en schoonmaken. En dat laatste... iets grondiger dan dat ik de afgelopen weken heb gedaan. Door drukte had ik weinig tijd en ook weinig puf om te gaan schoonmaken. Maar eens moet zoiets toch gebeuren...! ;-)
Fijn weekend allemaal!
donderdag 30 juni 2011
Tijd, en het gebrek eraan
Allereerst begin ik met een linkje naar de site waar ik mijn hardloopschema heb gevonden. Je kan het hier vinden.
Zonet heb ik de 4e keer trainen gehad. Afgelopen week heb ik (verdeeld over 3 trainingen) 20,5km gelopen. Dat is heel wat meer dan dat ik telkens deed. Ik ben blij dat het mij lukt, maar o, o, o.... wat moest ik mij er vandaag toe zetten! Ik was erg moe. Nu nog steeds moe, maar ik hoop dat het met een nacht goed slapen weer beter gaat.
Het verbaasde mij eigenlijk dat ik toch nog die 8km, die vandaag op het programma stond, kon lopen!
Straks lekker douchen, en eten koken. Een heel makkelijke maaltijd dit keer: groenteburger, rijst en een kant-en-klare salade (koop ik heel weinig, kant-en-klare salades... het was ook ontzettend duur - ik geloof dat ik het zelf voor misschien wel een derde van de prijs kan maken).
Maar nu de titel van dit blogstukjes: "Tijd, en het gebrek eraan".
Ik kwam erop toen ik dacht aan mijn werk. Heel vaak kom ik (en komen collega's) tijd tekort. Nu merkte ik dat vandaag ook. Morgen heb ik een gesprek met een ouder. En ik was het nog wat aan het voorbereiden. Er zijn een aantal aandachtspunten die ik graag wil bespreken. Voor een gesprekje staan 20 minuten. In het gesprek moet aan bod komen: natuurlijk welkom heten en voorzien van koffie/thee (maar ik zorg dat koffie/thee klaarstaat), de gegevens controleren (klopt het allemaal nog: adres/ telefoonnummers, etc.), vragen naar hoe het thuis gaat en of er bijzonderheden zijn, doornemen van de observatielijst (ik noem het maar even zo - voor een gesprek observeren wij de kinderen a.d.h.v. een ongeveer 7 pagina's tellend observatiepuntenschema.... hiermee kijk je heel gericht naar o.a. hoe het welbevinden van het kind is in het algemeen en in verschillende situaties, en ook hoe het kind zich ontwikkelt op verschillende gebieden). Daarnaast probeer ik meestal een paar punten uit deze observatie te halen, waar wij ons de komende tijd op kunnen gaan richten. Mocht een kindje bijvoorbeeld moeite hebben met het kiezen van een spel/activiteit, dat wij het kindje daarin meer gaan begeleiden. Dit bespreek ik dus ook met de ouder. Vervolgens worden er dus afspraken gemaakt, en stemmen we de opvoeding thuis en op het kinderdagverblijf goed op elkaar af. En daarnaast is er nog een formulier dat ingevuld dient te worden, en waarop wij alle gegevens m.b.t. voeding, slapen, en evt. zindelijkheid schrijven. Ik bespreek ook nog indien nodig het formulier dat de ouder vantevoren heeft ingevuld, over hoe de ouder de opvang en ook de overdrachten ervaart. Dan nog ruimte geven aan de ouder voor evt. vragen of opmerkingen. En het afronden van het gesprek.
Dit alles... lukt naar mijn mening niet binnen 20 minuten. Dus het is telkens: concentreren op het gesprek, maar ook regelmatig een blik op de klok werpen want de tijd tijdens zo'n gesprek vliegt voorbij.
Hoewel ik dus af en toe kamp met tijdgebrek, tijdens het uitvoeren van de taken op mijn werk, ben ik ook erg trots op het werk dat wij doen. Kwalitatief gezien is het zó goed!! We werken er met zijn allen ook hard aan om die kwaliteit zo hoog te houden.
Ik vind het dan ook soms erg jammer als er zoveel media-aandacht gaat naar een paar kinderdagverblijven of organisaties waar het werk niet zorgvuldig wordt gedaan.
Waarom richt de media zich niet meer op àl het goede dat er gebeurt binnen de kinderopvang??
Zonet heb ik de 4e keer trainen gehad. Afgelopen week heb ik (verdeeld over 3 trainingen) 20,5km gelopen. Dat is heel wat meer dan dat ik telkens deed. Ik ben blij dat het mij lukt, maar o, o, o.... wat moest ik mij er vandaag toe zetten! Ik was erg moe. Nu nog steeds moe, maar ik hoop dat het met een nacht goed slapen weer beter gaat.
Het verbaasde mij eigenlijk dat ik toch nog die 8km, die vandaag op het programma stond, kon lopen!
Straks lekker douchen, en eten koken. Een heel makkelijke maaltijd dit keer: groenteburger, rijst en een kant-en-klare salade (koop ik heel weinig, kant-en-klare salades... het was ook ontzettend duur - ik geloof dat ik het zelf voor misschien wel een derde van de prijs kan maken).
Maar nu de titel van dit blogstukjes: "Tijd, en het gebrek eraan".
Ik kwam erop toen ik dacht aan mijn werk. Heel vaak kom ik (en komen collega's) tijd tekort. Nu merkte ik dat vandaag ook. Morgen heb ik een gesprek met een ouder. En ik was het nog wat aan het voorbereiden. Er zijn een aantal aandachtspunten die ik graag wil bespreken. Voor een gesprekje staan 20 minuten. In het gesprek moet aan bod komen: natuurlijk welkom heten en voorzien van koffie/thee (maar ik zorg dat koffie/thee klaarstaat), de gegevens controleren (klopt het allemaal nog: adres/ telefoonnummers, etc.), vragen naar hoe het thuis gaat en of er bijzonderheden zijn, doornemen van de observatielijst (ik noem het maar even zo - voor een gesprek observeren wij de kinderen a.d.h.v. een ongeveer 7 pagina's tellend observatiepuntenschema.... hiermee kijk je heel gericht naar o.a. hoe het welbevinden van het kind is in het algemeen en in verschillende situaties, en ook hoe het kind zich ontwikkelt op verschillende gebieden). Daarnaast probeer ik meestal een paar punten uit deze observatie te halen, waar wij ons de komende tijd op kunnen gaan richten. Mocht een kindje bijvoorbeeld moeite hebben met het kiezen van een spel/activiteit, dat wij het kindje daarin meer gaan begeleiden. Dit bespreek ik dus ook met de ouder. Vervolgens worden er dus afspraken gemaakt, en stemmen we de opvoeding thuis en op het kinderdagverblijf goed op elkaar af. En daarnaast is er nog een formulier dat ingevuld dient te worden, en waarop wij alle gegevens m.b.t. voeding, slapen, en evt. zindelijkheid schrijven. Ik bespreek ook nog indien nodig het formulier dat de ouder vantevoren heeft ingevuld, over hoe de ouder de opvang en ook de overdrachten ervaart. Dan nog ruimte geven aan de ouder voor evt. vragen of opmerkingen. En het afronden van het gesprek.
Dit alles... lukt naar mijn mening niet binnen 20 minuten. Dus het is telkens: concentreren op het gesprek, maar ook regelmatig een blik op de klok werpen want de tijd tijdens zo'n gesprek vliegt voorbij.
Hoewel ik dus af en toe kamp met tijdgebrek, tijdens het uitvoeren van de taken op mijn werk, ben ik ook erg trots op het werk dat wij doen. Kwalitatief gezien is het zó goed!! We werken er met zijn allen ook hard aan om die kwaliteit zo hoog te houden.
Ik vind het dan ook soms erg jammer als er zoveel media-aandacht gaat naar een paar kinderdagverblijven of organisaties waar het werk niet zorgvuldig wordt gedaan.
Waarom richt de media zich niet meer op àl het goede dat er gebeurt binnen de kinderopvang??
woensdag 29 juni 2011
Schema
Ik ben van de schema's.... En van het plannen. Het klinkt niet echt "cool", maar het is nu eenmaal zo. Als ik de planning op papier heb, of in mijn agenda, en als ik dus weet wat ik ga doen volgt er rust in mijn hoofd. En dat is wel zo fijn.
Een hele tijd geleden had ik telkens het gevoel dat ik het alsmaar druk had - nooit eens een tijdje rust/niks. Ik was alsmaar moe, en verlangde ontzettend naar die rust.
Toen ik de diagnose CVS (chronisch vermoeidheids- syndroom) "kreeg" (ja, tussen aanhalingstekens.... alsof het een kadootje was... haha), volgde ik in de periode erna een therapie om ermee om te leren gaan. Om te leren leven met de gevolgen van CVS. En in die therapie leerde ik o.a. om planningen te maken. Per dag schreef ik precies van uur tot uur op wat ik ging doen. En... het gekke was.... ik kreeg meer rust, en zag veel meer tijden waarop ik kon niksen/rusten of gewoon kon doen wat ik wilde.
Ik heb eerst die dagplanningen telkens bijgehouden. Het gaf mij enorm veel structuur en dus ook rust. Er kwam meer balans in activiteiten en rust.
Maar op een gegeven moment maakte ik alleen nog een planning als ik het gevoel had niet meer "aan mezelf" toe te komen. Als er teveel taken waren, voor mijn gevoel. Of als ik een periode erg moe was.
De afgelopen weken had ik het ook even wat drukker. En heb ik dus ook regelmatig planningen gemaakt op stukken papier. Regelmatig een middag rust om bij te tanken... En na zo'n bijtankmiddag kan ik er dan weer tegenaan. En krijg ik gelukkig weer veel gedaan - wat tot een voldaan gevoel leidt.
De komende periode heb ik even geen opleidingsdagen - pas eind augustus weer. Ik zal meer gaan werken. En daarnaast wil ik ook wat meer tijd inruimen voor het hardlopen. Ik zou heel graag naar een doel toe willen werken, om het gevoel te hebben dat mijn conditie verbetert (i.p.v. hetzelfde blijft of verslechtert).
Nog steeds heb ik perioden dat ik erg moe ben. En ik geloof er echt in dat als mijn basisconditie goed is, dat ik sneller herstel van die "terugvallen".
Op internet heb ik een hardloopschema gevonden. En dit probeer ik sinds deze week te volgen. Inmiddels heb ik 3x getraind in de afgelopen week. En maandag zelfs bijna een half uur langer dan dat ik normaalgesproken loop.
Ik vind het erg spannend of ik dit ga volhouden. Dus ik hou nu goed in de gaten of mijn lichaam dit "trekt". Gelukkig kan je in zo'n schema ook logboeknotities maken - en kan ik zien hoe het lichamelijk gezien gaat. (door op te schrijven hoe de training ging, of evt. bijzonderheden).
Een hele tijd geleden had ik telkens het gevoel dat ik het alsmaar druk had - nooit eens een tijdje rust/niks. Ik was alsmaar moe, en verlangde ontzettend naar die rust.
Toen ik de diagnose CVS (chronisch vermoeidheids- syndroom) "kreeg" (ja, tussen aanhalingstekens.... alsof het een kadootje was... haha), volgde ik in de periode erna een therapie om ermee om te leren gaan. Om te leren leven met de gevolgen van CVS. En in die therapie leerde ik o.a. om planningen te maken. Per dag schreef ik precies van uur tot uur op wat ik ging doen. En... het gekke was.... ik kreeg meer rust, en zag veel meer tijden waarop ik kon niksen/rusten of gewoon kon doen wat ik wilde.
Ik heb eerst die dagplanningen telkens bijgehouden. Het gaf mij enorm veel structuur en dus ook rust. Er kwam meer balans in activiteiten en rust.
Maar op een gegeven moment maakte ik alleen nog een planning als ik het gevoel had niet meer "aan mezelf" toe te komen. Als er teveel taken waren, voor mijn gevoel. Of als ik een periode erg moe was.
De afgelopen weken had ik het ook even wat drukker. En heb ik dus ook regelmatig planningen gemaakt op stukken papier. Regelmatig een middag rust om bij te tanken... En na zo'n bijtankmiddag kan ik er dan weer tegenaan. En krijg ik gelukkig weer veel gedaan - wat tot een voldaan gevoel leidt.
De komende periode heb ik even geen opleidingsdagen - pas eind augustus weer. Ik zal meer gaan werken. En daarnaast wil ik ook wat meer tijd inruimen voor het hardlopen. Ik zou heel graag naar een doel toe willen werken, om het gevoel te hebben dat mijn conditie verbetert (i.p.v. hetzelfde blijft of verslechtert).
Nog steeds heb ik perioden dat ik erg moe ben. En ik geloof er echt in dat als mijn basisconditie goed is, dat ik sneller herstel van die "terugvallen".
Op internet heb ik een hardloopschema gevonden. En dit probeer ik sinds deze week te volgen. Inmiddels heb ik 3x getraind in de afgelopen week. En maandag zelfs bijna een half uur langer dan dat ik normaalgesproken loop.
Ik vind het erg spannend of ik dit ga volhouden. Dus ik hou nu goed in de gaten of mijn lichaam dit "trekt". Gelukkig kan je in zo'n schema ook logboeknotities maken - en kan ik zien hoe het lichamelijk gezien gaat. (door op te schrijven hoe de training ging, of evt. bijzonderheden).
woensdag 22 juni 2011
Muesli
Als ontbijt eet ik graag muesli - met yoghurt of melk (of kwark). En nu zijn er in de supermarkt echt prachtige muesli's te vinden - met ook heel aanlokkende plaatjes op de voorkant van bijvoorbeeld erg blije, en o zo gezonde mensen. Aan deze geweldige muesli hangt natuurlijk een prijskaartje. En daar schrik ik toch vaak van. Mede daardoor pak ik toch meestal het meest eenvoudige pak van de plank (en ook omdat er aan veel soorten muesli naar mijn smaak erg veel suiker is toegevoegd).
Gewone 'basismuesli' wordt het dus voor mij. Zelf voeg ik daar dan noten en rozijnen aan toe. Alleen nu bedacht ik - nadat ik een reclame had gezien in een hardlooptijdschrift over zelf samen te stellen muesli - dat ik er zelf natuurlijk allerlei lekkers door kon mengen. Dus... ik op zoek naar al dat lekkers - en vooral: op zoek naar het schap waar dat zou staan. Al snel gevonden; bij de bakspullen. Sesamzaad, pistachenoten, vijgen, cranberries, walnoten, blanke rozijnen, zonnebloempitten, etc. Ik heb nu meegenomen: basismuesli, vijgen, gemengde noten, rozijnen en zonnebloempitten. Thuis alles gemengd - de vijgen kleingesneden. De ingrediënten nog even in een apart zakje, naast de basismuesli. En... dat wordt heerlijk ontbijten, de komende tijd!!
Gewone 'basismuesli' wordt het dus voor mij. Zelf voeg ik daar dan noten en rozijnen aan toe. Alleen nu bedacht ik - nadat ik een reclame had gezien in een hardlooptijdschrift over zelf samen te stellen muesli - dat ik er zelf natuurlijk allerlei lekkers door kon mengen. Dus... ik op zoek naar al dat lekkers - en vooral: op zoek naar het schap waar dat zou staan. Al snel gevonden; bij de bakspullen. Sesamzaad, pistachenoten, vijgen, cranberries, walnoten, blanke rozijnen, zonnebloempitten, etc. Ik heb nu meegenomen: basismuesli, vijgen, gemengde noten, rozijnen en zonnebloempitten. Thuis alles gemengd - de vijgen kleingesneden. De ingrediënten nog even in een apart zakje, naast de basismuesli. En... dat wordt heerlijk ontbijten, de komende tijd!!
zondag 19 juni 2011
Weer binnen budget
Na een weekje vakantievieren - vorige week - heb ik deze week weer meer zicht op mijn uitgaven. Kennen jullie dat? Dat je tijdens een vakantie meer moeite hebt met binnen budget blijven? Zelfs al bedenk ik vantevoren nauwkeurig hoeveel ik waar aan kwijt zal zijn.
Maar ik ben weer thuis, en ik probeer me weer netjes aan mijn budget te houden. En dat is tijdens het boodschappen doen gelukt! Deze week heb ik 31,65 euro aan boodschappen uitgegeven. Niet slecht, al zeg ik het zelf...
Nog steeds probeer ik zoveel als mogelijk is biologische producten te kopen. En groenten - daarbij probeer ik te letten op waar het vandaan komt. Soms vind ik het echt onbegrijpelijk hoeveel groente er in de winkel ligt dat uit bijvoorbeeld Marokko, Israël of Egypte komt. Zó ver weg!! Gek toch? En is dat zo, omdat er in Nederland helemaal geen groente te vinden is? Nee.
Goed, ik ben blij dat ik mij weer een beetje aan mijn budget kan houden. En hopelijk ook weer iets kan sparen. Dat lag wat stil, door o.a. het aanschaffen van mijn fiets en verschillende kampeerspullen.
Dit weekend ook weer aan mijn opleiding gewerkt. Nog niet het gevoel dat ik erg opgeschoten ben. Maar... al doende kom ik toch steeds een stapje verder. En het blijft boeiend, de dingen die ik leer. Daardoor is het niet erg om in de studieboeken te duiken, of aan opdrachten te werken.
En wat een regen, dit weekend!! Gelukkig de hardlooptraining zonder regen kunnen doen.
Maar ik ben weer thuis, en ik probeer me weer netjes aan mijn budget te houden. En dat is tijdens het boodschappen doen gelukt! Deze week heb ik 31,65 euro aan boodschappen uitgegeven. Niet slecht, al zeg ik het zelf...
Nog steeds probeer ik zoveel als mogelijk is biologische producten te kopen. En groenten - daarbij probeer ik te letten op waar het vandaan komt. Soms vind ik het echt onbegrijpelijk hoeveel groente er in de winkel ligt dat uit bijvoorbeeld Marokko, Israël of Egypte komt. Zó ver weg!! Gek toch? En is dat zo, omdat er in Nederland helemaal geen groente te vinden is? Nee.
Goed, ik ben blij dat ik mij weer een beetje aan mijn budget kan houden. En hopelijk ook weer iets kan sparen. Dat lag wat stil, door o.a. het aanschaffen van mijn fiets en verschillende kampeerspullen.
Dit weekend ook weer aan mijn opleiding gewerkt. Nog niet het gevoel dat ik erg opgeschoten ben. Maar... al doende kom ik toch steeds een stapje verder. En het blijft boeiend, de dingen die ik leer. Daardoor is het niet erg om in de studieboeken te duiken, of aan opdrachten te werken.
En wat een regen, dit weekend!! Gelukkig de hardlooptraining zonder regen kunnen doen.
dinsdag 14 juni 2011
Cursusweekend
Afgelopen weekend ben ik op cursusweekend geweest. Een basiscursus fietstechniek. Het was al lange tijd een wens van me om meer te leren over het repareren van mijn fiets.
Deze cursus bestond uit 2 dagen waarin je les kreeg - zowel theorie, als ook het oefenen in de praktijk (het zelf sleutelen dus). Overnachten kon in je eigen tentje in de boomgaard naast de boerderij waar de cursus was.
Dus.. eigenlijk was het meteen een soort mini-vakantie - zo voelde het tenminste.
Alleen ben ik er dit weekend achter gekomen dat mijn slaapzak echt te dun aan het worden is. Overdag was het af en toe heerlijk zonnig weer, en op een plekje uit de wind kon je dan ook heerlijk zitten. Maar 's nachts vond ik het erg koud. En ik kon daardoor moeilijk in slaap komen.
Dus op mijn wensenlijstje staat nu: een warme slaapzak. Dat wordt even sparen...! En het wordt ook: zoeken naar een goede warme lichte klein-op-te-bergen slaapzak. En: een niet al te dure.
Ik vond het erg leuk om een weekend mee te maken waar zoveel fietsers bij elkaar zijn. Zoveel fietsreizigers. Veel werd er gesproken over fietsplannen (reizen maken per fiets), fietsdromen... Maar ook werden er fietsverhalen verteld.
Ook werd er veel gekeken naar elkaars materiaal. De meeste fietsreizigers willen graag (of hebben al) duurzaam materiaal met een laag gewicht.
Het was een erg leuk en leerzaam weekend. En na afloop ben ik op de fiets gestapt en naar het station gereden - vanuit het dorpje waar de cursus was. Het was ongeveer 25km fietsen naar het station. Ik kwam door mooie dorpjes en over mooie heidevelden. Het weer was goed. En het vakantiegevoel bleef :-). Nog bij mijn zusje gelogeerd. Erg gezellig. En de volgende dag bracht mijn zusje me met mijn fiets naar een knooppunt. En heb ik van het knooppunt tot een volgend station gefietst. Toen nog een deel met de trein, en vervolgens het laatste deel naar huis door de bossen en over heidevelden gefietst. Prachtig!
Tip: op de website van de Fietsersbond zijn 2 fietsrouteplanners te vinden. Als je rechtstreeks van a naar b wilt fietsen kun je de route opvragen. Maar ook voor een mooie route, die weliswaar niet rechtstreeks gaat maar wel langs mooie plekjes komt, kan je de route opvragen. De route kan je printen met tekst en alleen de overzichtskaart, of ook nog met deelkaartjes. In vrijwel heel Nederland vind je nu "knooppunten" en bij elk "knooppunt" staat een kaartje.
Het viel/valt mij op dat als je met de fietst reist per trein, je vrijwel de hele reis in gesprek kan zijn met "vreemden". Dat kan natuurlijk ook zonder fiets. Maar ik merkte dat dat nu wel heel automatisch ging. Eerst met een man uit Amsterdam een lange tijd gepraat. Hij had een tocht van 2 dagen op de racefiets (door Noord- Duitsland) gemaakt. Het gesprek ging voornamelijk over het fietsen, maar ook over verschillen tussen Nederland en Duitsland. Tijdens een andere treinrit sprak ik de moeder van een gezin dat met het hele gezin per fiets naar een camping ging. Ze vond het best een gedoe, om met 4 personen en 4 fietsen per trein te reizen.... Maar ondanks het gedoe is het ook erg fijn dat het mogelijk is om met je fiets per trein te kunnen reizen.
Door dit cursusweekend heb ik meer vertrouwen gekregen - ik ben iets minder bang voor fietspech. Bij de meest voorkomende reparaties hoop ik mij te kunnen redden. Ik weet inmiddels hoe ik mijn wiel uit mijn fiets haal, om bijv. de band te plakken. Ik kan me denk ik ook redden met het vervangen van remblokjes. Het derailleur afstellen lukt mij hopelijk ook. Spaken spannen, heb ik nu ook gezien hoe dat gaat.
Deze cursus bestond uit 2 dagen waarin je les kreeg - zowel theorie, als ook het oefenen in de praktijk (het zelf sleutelen dus). Overnachten kon in je eigen tentje in de boomgaard naast de boerderij waar de cursus was.
Dus.. eigenlijk was het meteen een soort mini-vakantie - zo voelde het tenminste.
Alleen ben ik er dit weekend achter gekomen dat mijn slaapzak echt te dun aan het worden is. Overdag was het af en toe heerlijk zonnig weer, en op een plekje uit de wind kon je dan ook heerlijk zitten. Maar 's nachts vond ik het erg koud. En ik kon daardoor moeilijk in slaap komen.
Dus op mijn wensenlijstje staat nu: een warme slaapzak. Dat wordt even sparen...! En het wordt ook: zoeken naar een goede warme lichte klein-op-te-bergen slaapzak. En: een niet al te dure.
Ik vond het erg leuk om een weekend mee te maken waar zoveel fietsers bij elkaar zijn. Zoveel fietsreizigers. Veel werd er gesproken over fietsplannen (reizen maken per fiets), fietsdromen... Maar ook werden er fietsverhalen verteld.
Ook werd er veel gekeken naar elkaars materiaal. De meeste fietsreizigers willen graag (of hebben al) duurzaam materiaal met een laag gewicht.
Het was een erg leuk en leerzaam weekend. En na afloop ben ik op de fiets gestapt en naar het station gereden - vanuit het dorpje waar de cursus was. Het was ongeveer 25km fietsen naar het station. Ik kwam door mooie dorpjes en over mooie heidevelden. Het weer was goed. En het vakantiegevoel bleef :-). Nog bij mijn zusje gelogeerd. Erg gezellig. En de volgende dag bracht mijn zusje me met mijn fiets naar een knooppunt. En heb ik van het knooppunt tot een volgend station gefietst. Toen nog een deel met de trein, en vervolgens het laatste deel naar huis door de bossen en over heidevelden gefietst. Prachtig!
Tip: op de website van de Fietsersbond zijn 2 fietsrouteplanners te vinden. Als je rechtstreeks van a naar b wilt fietsen kun je de route opvragen. Maar ook voor een mooie route, die weliswaar niet rechtstreeks gaat maar wel langs mooie plekjes komt, kan je de route opvragen. De route kan je printen met tekst en alleen de overzichtskaart, of ook nog met deelkaartjes. In vrijwel heel Nederland vind je nu "knooppunten" en bij elk "knooppunt" staat een kaartje.
Het viel/valt mij op dat als je met de fietst reist per trein, je vrijwel de hele reis in gesprek kan zijn met "vreemden". Dat kan natuurlijk ook zonder fiets. Maar ik merkte dat dat nu wel heel automatisch ging. Eerst met een man uit Amsterdam een lange tijd gepraat. Hij had een tocht van 2 dagen op de racefiets (door Noord- Duitsland) gemaakt. Het gesprek ging voornamelijk over het fietsen, maar ook over verschillen tussen Nederland en Duitsland. Tijdens een andere treinrit sprak ik de moeder van een gezin dat met het hele gezin per fiets naar een camping ging. Ze vond het best een gedoe, om met 4 personen en 4 fietsen per trein te reizen.... Maar ondanks het gedoe is het ook erg fijn dat het mogelijk is om met je fiets per trein te kunnen reizen.
Door dit cursusweekend heb ik meer vertrouwen gekregen - ik ben iets minder bang voor fietspech. Bij de meest voorkomende reparaties hoop ik mij te kunnen redden. Ik weet inmiddels hoe ik mijn wiel uit mijn fiets haal, om bijv. de band te plakken. Ik kan me denk ik ook redden met het vervangen van remblokjes. Het derailleur afstellen lukt mij hopelijk ook. Spaken spannen, heb ik nu ook gezien hoe dat gaat.
Abonneren op:
Posts (Atom)